ஒரு தாய், மகனின் பாசப்போராட்டம்!!!!

Discussion in 'Tamil Sex Stories' started by desimirchi, Jan 5, 2017.

  1. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    ஒரு சின்ன விளக்கம்:


    இதுவே எனது முதல் படைப்பாகும்.After all these years நான் பார்த்து படித்து இரசித்து ருசித்து கையடித்த கதைகளின் தாக்கத்தில் நான் எழுத போகும் கதை. நானும் பல விஷயங்களை try செய்து பார்த்துவிட்டேன்.AV, stories, Watching different genres of porn. எல்லாம் bore அடித்து விட்டது. ஆனால் இந்த incest கதைகளை படிக்கும் போது மட்டும் தான் அப்படியே காமம் கொப்பளிக்கிறது. இப்பொழுது நல்ல கதை கிடைப்பைதே rare of the rarest ஆகிவிட்டது, அதுலயும் பல மொக்கை கதைகள். எடுத்த எடுப்பிலே matter பண்ணி கதையையும் கொன்று, கெடுத்து விடுகிறார்கள்.

    But I'm assure கண்டிப்பாக எனது கதை காமத்தை கொப்பளிக்கும். ஒரு மெலிதான பாசப்போராட்டம் ஆக இருக்கும், Erotica மசலாக்களை அதிகமாக தூவ போகிறேன், exbii காலத்தில் இருந்து ரசிகன் நான். சரியான கதை படிக்க கிடைக்காமல் Tension ஆகி, upset ஆகி, mood out ஆகி கடைசியில் நானே எழுத வந்து விட்டேன்.

    ஒரு வாக்குறுதி கொடுக்கிறேன். பாதியில் விட்டு விட்டு ஓட மாட்டேன். ஏன்னா இதே xossip ல நல்ல கதைகள பாதியில விட்டுட்டு ஓடியவர்களை கழுவி கழவி ஊற்றியவன் நான். Update கொஞ்சம் முன்ன பின்ன ஆனாலும் tension வேண்டாம். So rest assured. We gonna Rock !!!!
     
  2. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 1:
    "ஒரு தாய், மகனின் பாசப் போராட்டம்" தலைப்பிற்கு ஏற்றார் போல இது ஒரு பாசக்கார தாய், மகனின் கதை. ஒரு நடுத்தர குடும்பத்தை பற்றிய கதை.
    ஒரு பத்து பைசாக்கு பிரியோஜனம் இல்லாத கணவனை கட்டி தன் சொந்த உழைப்பால் தன் ஒரே மகனை உயர்த்த துடிக்கும் ஒரு பாசக்கார தாயின் கதை.

    கதையின் நாயகி புவனா, அவள் ஒரு கற்புக்கரசி தன் கணவனை தவிர்த்து வேறு எந்த ஆணையும் கனவில் கூட கற்பனை செய்து பார்த்ததில்லை. வயது 39, மாநிறம், கொஞ்சம் சதை பிடிப்பான தோற்றம். நல்ல உயரம். சிறு வயதில் இருந்தே விளையாட்டில் மிகவும் ஆர்வம்.12ஆவது வரை படித்திருக்கிறாள். School Kho - Kho champion. Drama விலும் ஆர்வம் அதிகம்.

    புவனாவின் குடும்ப History:


    தாய், தந்தையர் இருக்கிறார்கள். புவனா வையும் சேர்த்து இரண்டு மகள்கள், ஒரு பையன். புவனாவின் அண்ணன் முத்து நல்ல நிலையில் இருக்கிறான். சொந்தமாக 10, 15 கார்களை வைத்து Muthu travels
    நடத்துகிறான். தாய் தந்தையரை தன் பொறுப்பில் வைத்து பராமரிக்கிறான். அவனுக்கு வாய்த்த மனைவி விஜயா நல்ல குணம் படைத்தவள். புவனாவின் தங்கை ருக்மணி குடும்பத்திலேயே கொஞ்சம் படித்தவள். திமிர் பிடித்தவள். Correct ஆக plan பண்ணி படித்து secondary grade முடித்து Government school teacher ஆய்விட்டாள்.
    அதனால் நல்ல வரன் அமைந்து நச்சின்னு settle ஆய்ட்டாள்.

    வடிவேல்:

    புவனாவின் கணவன், முத்துவின் முன்னால் partner. புவனாவை சிறு வயதிலிருந்தே ஒரு தலையாக காதலித்து வந்தவன். தன் நண்பன் முத்து முதன் முதலில் Travels பேச்சை ஆரம்பிக்கும் பொழுது, அதை வரவேற்று தன் வீட்டு பத்திரத்தை அடகு வைத்து 1 இலட்ச ரூபாயை கொடுத்தவன்.

    இதெல்லாம் புவனா மீது தான் வைத்திருந்த அன்பினால் செய்தது. பின்னால் அவன் ஏமாத்த பட போகிறான் என்பது அப்பாவி வடிவேலுவுக்கு அப்போ தெரியாது.

    Travels நன்றாக ஓடிய சமயம், முத்து திருமணத்துக்கு ready ஆனான்.புவனாவிற்கு முதலில் திருமணம் முடிக்கலாம் என்ற அம்மா அப்பா பேச்சை கேட்காமல். அவன் தனக்கு நல்ல பணக்கார பெண்ணை உஷார் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணி கொண்டான்.

    சில பல கணக்கு வழக்கு குளறுபடிகளை தட்டி கேட்கவே, வடிவேலை அவன் கொடுத்த 1 இலட்ச ரூபாயை திருப்பி கொடுத்து தகாத வார்தையால் திட்டி அனுப்பிவிட்டான். இப்பொழுதும் புவனா மீதான அன்பால், அவன் கொடுத்த பணத்தையும் அவனிடமே திருப்பி கொடுத்து தனக்கும் அந்த Travelsக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று படிப்பறிவில்லாத வடிவேலு கையெழுத்து போட்டு விட்டு நடையை கட்டினான்.

    குடும்பத்தில் அனைவருக்கும் இது தவறு என்று தெரிந்தும் ஊமையாக இருந்தனர். முத்துவை தட்டி கேட்கும் தைரியம் குடும்பத்தில் எவருக்கும் இல்லை. ருக்மணி அவளுண்டு தன் படிப்புண்டு என்று இருப்பாள். அவள் ஒரு சின்ன முத்து என்று கொள்ளலாம். புவனாவும் அவள் தாய் தந்தையரும் மட்டும் தான் வருத்தப் பட்டார்கள் வடிவேலுக்காக.

    இந்த சமைத்தில் தான் முத்து, புவனாவிற்காக ஒரு நல்ல வரன் பார்த்து வைத்திருந்தான். எல்லாருக்கும் பிடித்து திருமணத்திற்கும் நாள் குறித்தாகி விட்டது.

    வடிவேலுவின் நிலை இன்னும் மோசமானது, முதுகில் குத்திய நண்பன், தனது தந்தையின் சமீபத்திய மரணம், தனது காதலிக்கு திருமண ஏற்பாடு. எப்படி தாங்கி கொள்வான் ஒரு அப்பாவி. முதலில் அளவாக குடித்தவன், பின்னர் மொடாக் குடிகாரனாகி போனான்.

    ரோட்டில் குடித்து விட்டி விழுந்து கிடந்த வடிவேலை அந்த பக்கமாக வந்த புவனா மீட்டு அவனை வீட்டில் சேர்த்தாள். அவனது தாயை பார்க்க அவளுக்கு தர்ம சங்கடமாக இருந்தது.

    அவன் தாயின் புலம்பலை கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். வீட்டு கடன், தந்தையின் மரணம் என. ஒரு கட்டத்தில் பொங்கி என் பிள்ளையின் இந்த நிலைக்கு காரணமே நீதாண்டி என்று கதறினாள். புவனாவிற்கு ஒன்றுமே விளங்கவில்லை.

    பின்னர் தன் மகனின் காதல், அந்த காதலால் வீட்டை அடகு வைத்து பணம் கொடுத்த கதை. உன் திருமண ஏற்பாடு என அடுக்கி கொண்டே போனாள்.
    புவனாவிற்கு தூக்கி வாறி போட்டது.

    தெரிந்தோ தெரியாமலோ இவன் நிலைக்கு தாம் தான் காரணம் என்ற குற்ற உணர்ச்சிக்கு ஆளானாள். அந்த நொடியே வடிவேல் தான் தன்னுடைய ஆண் என முடிவு செய்தால். மப்பில் கிடந்த வடிவேலின் முடியை பாசமாக கோதிவிட்டு உனக்கு என்னைய அவ்ளோ புடிக்குமா? என அவனிடம் கேட்டு ஒரு புன் முறுவலோடு கிளம்பினாள்.

    வீட்டில் திருமண ஏற்பாடு வேறு நடக்கிறது, எப்படி சொல்வது என்ற கவலை. அவளுக்கு பைத்தியமே பிடிப்பது போல் ஆகிவிட்டது.

    விடியலுக்காக காத்திருந்தாள். நேராக வடிவேலை பார்க்க சென்றாள். வீட்டில் அவன் இல்லை, பக்கத்து பிராந்தி கடையில் queue வில் நின்று கொண்டிருந்தான். இவளுக்கு பார்க்க பயங்கர கடுப்பாக இருந்தது. அவனிடம் நெருங்கி தனியா வர்ரீங்களா? ஒரு இரண்டு நிமிடம் பேசனும் என்று அழைத்தாள்.

    அவனும் ஒன்றும் புரியாதவனாய் அவளருகே நின்றான். என்னைய Love பண்றிங்களா அப்டின்னு கேட்டாள். வடிவேலுக்கு தலையே சுத்தியது. ஆஅஅஅதுதுவந்து ஆமா என்றான்.

    சரி எனக்கு நாளைக்கு கல்யாணம், நாம இன்னிக்கே கோயில்ல போயி கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம் அப்டின்னு சொன்னாள்.

    வடிவேலுக்கு ஒரு சமயம் இது கனவா நினவா என்றே புரியவில்லை. சரி என்று ஒரு பத்து முறை தலை ஆட்டினான். புவனாவும் ஒரு பெரு மூச்சு விட்டாள். தனக்கு ஒரு ஆண் மகனிடம் பேச எப்படி இவ்வளவு தைரியம் வந்தது என்று தன்னை தானே கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

    ஜருராக வேலை நடந்து அதே நாளில் திருமணம் சந்தோசமாக முடிந்தது. இருவரும் மாலையும் கழுத்துமாக வடிவேலு வீட்டுக்கு சென்றனர், அவன் தாய்க்கு ஆனந்த கண்ணீர், என்னய மன்னிச்சிரு ராசாத்தி, என் மகன் வாழ்க்கையே முடுஞ்சுதுனு நெனச்சன். அதுனால தான் அன்னிக்கி அப்டி பேசினேன். ஆனா நீ என் குல தெய்வம் அப்டின்னு கை எடுத்து கும்பிட. புவனாவின் கண்ணிலும் நீர். அம்மா இனிமே கவலை படாதிங்க, இது என்னோட புருஷன், நான் பாத்துக்ரேன் என்றாள்.

    அடுத்ததாக பெரிய தயக்கத்துடனும், பயத்துடனும் புவனாவின் வீட்டை நோக்கி சென்றார்கள். உள்ளே நுழைந்தவர்களை பார்த்த முத்துவின் தலையில் இடி விழுந்தது போல இருந்தது. அதற்குள் வீட்டில் இருக்கறவங்க, பக்கத்து வீட்டுக்காரனுக எல்லாம் கூடிட்டானுக. வடிவேலுவை கன்னா பின்னானு திட்டினான், பழைய பகையை மனசில வைத்து என் தங்கையை மனசை கெடுத்து என்னை பழிவாங்கிட்டான் என்று வடிவேலை அடிக்க போனவனை மற்றவர்கள் தடுத்தார்கள்.


    வடிவேலு தலை குனிந்து அமைதியாக நின்றான், புவனா பேசினாள், அண்ணா அவர் மீது எந்த தப்பும் இல்ல நான் தான் அவரை ஆசைப்பட்டு கல்யாணம் பண்ண கேட்டேன். இதை கேட்ட வடிவேலின் மனசுக்குள் Mozartஇன் symphony ஒலித்தது. வெகுண்டு எழுந்த முத்து ஏன்டி தே... கண்டா... என்று வசவி ஆத்திரத்தில் ஒரு 4,5 அடி அடித்துவிட்டான்.

    புவனா வலியால் அழுவதை பார்த்து கோபம் கொப்பளித்த வடிவேல் முத்துவை துவம்சம் செய்தான். பலர் தடுத்தும் பயனில்லை, என் புவனா மேலயா கைய வக்கற என்று....

    சுதாரித்து எழுந்த முத்து இனிமேல் புவனாங்கிற தங்கச்சி இல்லை, அவ செத்துட்டா என்று கத்திட்டு வீட்டுக்குள் போனான்.
    அவளது தாய் அடிப் பாவி விடுஞ்சா கல்யாணம் இப்டி பண்ணிட்டியே? நீ நல்லாவே இருக்க மாட்ட என்று சாபம் விட்டாள்.
    கண்ணீரோடு நின்ற புவனாவை வா புவனா என்று கை கோர்த்து தன் வீட்டுக்கு அழைத்து சென்றான்.


    நாட்கள் ஓடியது, வடிவேலும் குடியை மறந்து இருந்தான். இருவரும் ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தனர். அதற்கு பரிசாக அழகான ஆம்பிள சிங்கக்குட்டி , நம்ம கதா நாயகன் குமார் பிறந்தான்-----------------****-----------
     
  3. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 2:*

    மகன் குமார் மீது இருவரும் உயிரையே வைத்திருந்தனர். வடிவேலு ஒரு Judgeயிடம் car driver ஆக வேலை பார்த்து வந்தான்.நல்ல காசும் கிடைத்தது. காசு வர வர அவனது பழைய குடிப்பழக்கமும் திரும்ப வந்தது. புவனாவிடமும் பொய் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.

    இதனால் உறவில் லேசான விரிசல் ஏற்பட்டது. தன் மூத்த மகனுக்கு குழந்தை பாக்கியம் இல்லை. பேரப் பாசத்தால் பகையை மறந்து புவனாவின் தாய், தந்தை அவளை சந்திப்பது சற்று ஆறுதல் அளித்தது. அதுவும் இரகசியமாக தன் மகனுக்கு தெரியாமல்.

    ஒரு முக்கியமான நேரத்தில் வராமல் குடித்துவிட்டு Judgeஐ காலை வாரியதால், கடுப்பான Judge போடா குடிகார நாயே என்று உதைத்து வேலையை விட்டு அனுப்பிவிட்டார். தன் வாழ்நாளில் முதன்முதலாய் வறுமையை அனுபவித்தாள் புவனா. இத்தனை இன்னல்களிலும் அவளுக்கு ஒரே ஆதரவு அவள் மகன் குமார் மட்டுமே. அவன் முகத்தை பார்த்தே பசி ஆறிக் கொள்வாள். அவனுக்கும் பள்ளி செல்லும் வயது வந்தது. அவளது மாமியாரும் வீட்டு வேலை செய்து உதவினாள்.


    இனியும் பொருக்க முடியாது என்று அந்த Judgeஐ நேரில் சந்தித்து தன் கஷ்டத்தை விளக்கினாள். Judgeம் பரிதாப பட்டு தனக்கு தெரிந்த இடத்தில் clerk வேலை வாங்கிக் கொடுத்தார்.

    புவனா மிகுந்த சந்தோசம் அடைந்தாள். தன் வாழ்நாளில் முதன்முதலாய் சுதந்திர காற்றை சுவாசிப்பது போல் ஒரு எண்ணம். 36 வயதினிலே Jyothika மாதிரி Hand bag ஐ தோளில் மாட்டிக் கொண்டு கிளம்பினாள்.


    குறிப்பு:
    அதற்காக புவனாவை Jyothika rangeக்கு கற்பனை செய்து விடாதிர்கள். நம்ம புவனா கொஞ்சம் சுமார் தான்.



    அவளது மாமியார் பக்க பலமாய் இருந்தார்.
    இடையிடையே தாய் தந்தையரும் கவனித்து வந்தனர். ஆனால் பண உதவியை மறுத்து விட்டாள்.

    குமாரையும் தன் அலுவலக பக்கத்தில் உள்ள Government schoolலயே சேர்த்து விட்டாள். அடிக்கடி வடிவேலு புவனாவிடம் காசு கேட்டு தொந்தரவு செய்வான். எனினும் ஒரு நாளும் அவளை திட்டியதோ, அடித்ததோ கிடையாது. மகன், மனைவி மீது அதிக பாசம் வைத்திருந்தான். எனினும் குடிக்கு அடிமையாகி விட்டான்.


    கணவன் முழு சுதந்திரம் அளித்ததால் அவனது குடிப்பழக்கம் புவனாக்கு ஒரு பெரிய பிரச்சனை யாக தெரியவில்லை.


    நாட்கள் ஓடியது குமாருக்கு பன்னிரண்டு வயது ஆகியது.வயதானாலும் இன்னும் குழந்தையை போலவே புவனா அவனை வைத்திருந்தாள். அவனை குளிக்க வைப்பது, பல் விளக்கி விடுவது, குண்டி கழுவி விடுவது என.
    இன்னும் அம்மா மேலே படுத்து தூங்குவது. தினமும் குமாரும், புவனாவும் ஒரு நூறு முத்தமாவது பரிமாறிக் கொள்வார்கள்.

    வடிவேலின் குடிப்பழக்கத்தினாலும், குமாரை நன்றாக கவனித்து கொள்ள வேண்டும் என்பதாலும், தன் மாமியார், அம்மா சொல்லியும் கூட இன்னோரு குழந்தைக்கு No No சொல்லிவிட்டாள்.


    புவனாவிற்கு குமார் தான் உலகமே! தினமும் எப்படா வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு போய் குமாரை கொஞ்சுவோம் என நிமிடத்தை எண்ணிக் கொண்டிருப்பாள்.

    வீட்டுக்கு போன உடன் குமாரை பல நாள் காணாதது போல் முத்த மழை பொழிவாள். குமாருக்கும் தன் அம்மா என்றால் உயிர். விவரம் தெரியாதவனாக இருந்தாலும் தன் அம்மா படும் கஷ்டங்களை எல்லாம் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். உலகிலேயே தன் அம்மா தான் அழகான பெண் எனவும் நினைத்திருந்தான்.


    இச்சமயத்தில் அங்கே ஒரு சுமாரான இயக்குனரின் படத்தின் shooting நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு அக்கா characterக்காக Asst. Director நாயாய் அலைந்து கொண்டிருந்தான். புவனாவை ஏதேச்சையாய் அங்கு பார்த்த அவன். இவர் தான் சரியான ஆள் என்பதை உறுதி செய்து புவனாவை நெருங்கினான்.

    ஏற்கனவே பள்ளி நாட்களில் நாடகங்களில் நடித்திருந்ததாள் அந்த ஆர்வத்தில் அவளால் refuse பண்ண முடியவில்லை. Directorயிடம் அழைத்து சென்றான். அவருக்கும் தனது characterக்கு ஏத்த முகம் என்பதால் திருப்தி.

    சுமார் ஒரு 2மணி நேரத்தில் ஒரு தேர்ந்த நடிகையைப் போல் நடித்து முடித்து கொடுத்தாள். அனைவரும் பாராட்ட சிலாகித்துப் போனாள். தன் வாழ்நாளில் முதன்முதலாய் பாராட்டு மழையில் நனைந்தாள். அந்த பாராட்டு போதை ஒரு மயக்கத்தை கொடுத்தது. சந்தோசத்தில் அவர்கள் கொடுத்த காசைக் கூட மறுத்தாள். எனினும் ஒரு நல்ல நடிகையை இழக்க விரும்பாமல் 5000ரூபாயை கொடுத்தனர்.

    புவனாவிற்கு இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி தனது இரண்டு மாத சம்பளத்தை இரண்டு மணி நேரத்தில் கிடைத்தால் இருக்காதா? ஒரு பெருமையுடன் தன் வீட்டை அடைந்து குமாரை முத்த மழை பொழிந்தாள்.

    குமார்: என்னம்மா இன்னிக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்க.

    புவனா: ஆமாடா தங்கம் அம்மாக்கு இன்னிக்கு புது வேலை கெடைச்சிது. இனிமேல் நீ என்ன கேட்டாலும் அம்மா உனக்கு வாங்கித் தரண்டா.

    என்று சொல்லி அவனை கூட்டிக்கொண்டு அவன் ரொம்ப நாளாக ஆசைப்பட்டு கேட்ட Cycle வாங்கிக் கொடுத்தாள். குமார் ஆனந்தத்தில் துள்ளிக் குதித்தான்.

    காலங்கள் உருண்டு ஓடியது. குமார் 18 வயது வாலிபன் ஆனான்.----------**-------
     
  4. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 3:*

    குமாருக்கு 18 வயது ஆனது. அவனது பிறந்த நாளை கொஞ்சம் ஆடம்பரமாக கொண்டாடினர்.

    இந்நாட்களில் நடிகர் சங்கத்தில் உறுப்பினர் அட்டை வாங்கும் அளவுக்கு புவனா ஒரு சிறந்த துணை நடிகையாக உயர்ந்திருந்தாள். ஊருக்குள் அவளுக்கென்று ஒரு மரியாதை இருந்தது. ஒரு மொக்கை படத்த கூட விடாமல் பாக்க கூடியவர்கள் புவனாவை எளிதில் கண்டு கொள்ள முடியும். எப்போவாவது படம் பார்ப்பவர்கள், புவனாவை வெளியில் பார்த்தால், இவரை எங்கேயோ பார்த்தது போல் இருக்கிறதே என்று மண்டையை பிய்த்து கொள்வார்கள்.


    புவனாவிற்கு இந்த பெயரே பிடித்திருந்தது. Serialல் நடிக்க வந்த offerகளை கூட மறுத்து விட்டாள். மென்மையான இரண்டு மூனு சீன்களில் மட்டுமே வந்து போகும் கதாநாயகன்/நாயகியின் அம்மா/அக்கா போன்ற கதாபாத்திரங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தாள்.

    ரொம்ப busy ஆகி விட்டால் தன் செல்ல மகனை கவனிக்க முடியாமல் போய் விடுமோ என்ற கவலை தான் அதற்கு காரணம். தன் 24 மணி நேரத்தில் தூங்குவதை தவிர்த்து மீதமுள்ள 16 மணி நேரத்தில் 14 மணி நேரத்தை தன் அன்பு மகன் குமாரை பற்றியே சிந்தித்திருந்தாள்.


    இப்படித்தான் குமார் 15 வயதாக இருக்கும் போது, வெளியூர் shooting என்பதால் late ஆக. தன் மாமியார் அரவனைப்பில் விட்டுச் சென்றாள். முதன் முறையாக தாயை பிரிந்த குமாருக்கு ஏக்கத்தில் காய்ச்சலே வந்து விட்டது.

    குமாரின் நிலையை மாமியார் phone போட்டு சொல்ல shootingக்கு முழுக்கு போட்டுவிட்டு அலரி அடித்து ஓடிவந்து குமாரை மார்போடு அனைத்து கதறி அழுது ஆர்ப்பாட்டமே செய்தாள். இனிமேல் உன்னை ஒரு கணமும் பிரிய மாட்டேன் என தலையில் கற்பூரம் அடித்து சத்தியம் செய்யாத குறையாய் கதறினாள்.

    அதிலிருந்து இவனை எக் கணமும் பிரிந்ததில்லை.


    18 ஆவது பிறந்த நாளுக்கு தன்னுடைய துணை நடிகை தோழிகள் பலர் வந்து குமாரை வாழ்த்தினர். புவனா ஆண்களிடம் எப்போதுமே ஒரு distance keep up பண்ணுவாள் அதனால் only தோழிகள் no தோழர்கள்.

    புவனா வடிவேலை ஒரு நாளுக்கு ஒரு quarter என பழக்கி கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்தாள். புவனாவிற்கு ஒரு guardian போல செயல்பட்டான். அவள் முந்தானையை பிடித்து திரிவதனாலயே சபலமுள்ள சில பல நடிகர்கள் அவளை நெருங்க முடியாமல் தவித்தனர். புவனாவிற்கும் வடிவேலின் ஆதரவு தேவைப்பட்டது.

    என்ன தான் அவன் ஒரு குடிகார நாய், வேலைக்கு போகாத பொண்டாட்டி காசுல ஒக்காந்து திங்கர எச்சக்கலையாக இருந்தாலும் சில விசயத்தில் வடிவேலின் செய்களை கண்டு வியந்தாள். அந்த செய்கைகள் அவளுக்கு இன்னும் அவன் மேல் இருந்த அன்பைக் கூட்டியது.

    1, எத்தன மணி நேரம் ஆனாலும் அவளுக்காக காத்திருந்து அவளை அழைத்துச் செல்வது

    2, அப்படி காத்திருந்தும் முகத்தில் ஒரு சின்ன சலிப்பு கூட காட்டாமல் புன்முறுவலோடு வரவேற்ப்பது.

    3,தண்ணி அடித்தால் மற்றவர்களை போல் வம்பு பண்ணாமல் யாரிடமும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் அமைதியாக உறங்க செல்வது.

    4, தன் குமாரிடம் உண்மையான பாச்த்தோடு நடந்து கொள்வது.

    இதைவிட ஒரு பெண்ணிற்கு என்ன வேண்டும்.

    இதானாலயே ஒரு நாளுக்கு ஒரு Quarter. அவன் ஆசைப்படுவதும் அந்த ஒரு quarter தான். அதை தின்ந்தினம் நிரைவேற்றி வைத்தாள்.

    குமார் 18,வயது நிரம்பியவனாக இருந்தாலும் இன்னும் குழந்தைத்தனமாகவே வெகுளியாக இருந்தான். அவன் வீட்டு பக்கத்திலேயே உள்ள ஒரு polytechnic college லயே படித்துக் கொண்டிருந்தான். படிப்பிலும் சுமார் தான். போனா வீடு வந்தா college என்பது தான் அவன் policy. மாநிரமாக இருந்தாலும் தன் அம்மா போலவே நல்ல கலையான முகம், அப்பாவை போலவே நல்ல உயரம்.

    மகனுக்கும், அப்பாவுக்கும் நல்ல ஒரு understanding இருந்தது. புவனாவிற்கு தெரியாமல் மகனுக்கு திருட்டு தீனி வாங்கித் தருவது என வடிவேலு தன் மகனின் வளர்ச்சியை பேரானந்தத்துடனும் பெருமையுடனும் இ்ரசிப்பான்.



    தன் அம்மாவை தவிர்த்து ஒரு நல்ல நண்பன் அவனுக்கு இல்லை. தினமும் அவன் அம்மாவின் வயிற்றில் தலை வைத்து படுத்துக்கொண்டு, இடுப்பை கையால் சுற்றி கட்டிப் பிடித்தபடி அன்று முழுக்க நடந்த ஒவ்வொன்றையும் அவளிடம் share பண்ணுவான். இருவரும் சிரித்து மகிழ்ந்து இருப்பார்கள்.

    என்ன தான் ஒரு துணை நடிகையாக இருந்தாலும், இன்னும் கைக்கு வாய்க்கு என்ற நிலை தான் இருந்தது. அவர்கள் இருந்ததும் ஒரு சுமாரான வீடு தான். மொத்தமே மூன்று அறைகள் தான். மாமியார் Hall ல் படுத்துக்கொள்வாள். Bed room ல் ஒரே கட்டில் போடும் அளவு தான் இடம். ஆகவே தாயும் மகனும் கட்டிலில். குமார் தரையில். அவனுக்கென்ன முக்கால் வாசி நாள். முக்கால் வாசி என்ன? எப்போதுமே மப்பில் தன்னை மறந்து தூங்கிக் கொண்டிருப்பான்.

    Bedroom கதவையும் சாத்தி விடுவார்கள், அதனால் பாட்டியின் தூக்கமும் disturb ஆகாது. அம்மாவும் மகனும் தூக்கம் வரும் வரை சிரித்து மகிழ்ந்து கதை பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள். சிரிய கட்டில் என்பதால் ஒருவர் மீது ஒருவர் கை கால் போடாமல் தூங்க முடியாது.

    வசதியாக இருப்பதற்காக எப்போதுமே இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இருக்க கட்டி அனைத்து தான் தூங்குவார்கள்.

    குமார் எப்போதுமே Bra போடாத புவனாவின் Nightie ன் மார்பு பகுதியில் முகம் புதைத்து உறங்குவதை வழக்கமாக வைத்திருந்தான். அதுதான் அவனுக்கு மூச்சு விட வசதியாக இருந்தது------*----------
     
  5. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 4:

    18 வயதானாலும் இன்னும் புவனா குமாரை அம்மனமாகத் தான் குளிப்பாட்டுவாள்.

    இது எப்படி ஆரம்பித்தது என ஒரு சின்ன Flash back.

    13 வயது வரை குமாரை பாட்டி தான் குளிப்பாட்டி விடுவாள். குமார் குஞ்சில் முடி முளைக்க ஆரம்பித்ததில் இருந்து அவனுக்கே வெட்கம் வந்து குளிக்கும் போது பாட்டியை இவன் ஜட்டியை கழற்ற அனுமதிப்பதில்லை.


    பாட்டியோ டேய் பாட்டி தானடா என்று சொன்னாலும், இவன் சிரித்துக் கொண்டு, போ பாட்டி அந்த இடத்தில மட்டும் நானே soap போட்டுக்கிறேன். என்று சொல்லி விடுவான்.

    பாட்டியும் அவனிடம் வம்பு இழுத்துவிட்டு சிரித்துக் கொண்டே சென்று விடுவாள்.

    ஒரு நாள் புவனாவிடம் குமார் பதறி அடித்துக் கொண்டு ஓடி வந்து. அம்மா அம்மா என்று பதற,

    புவனா பொருமையா சொல்லு டா என்னாச்சுனு கேட்க.
    அம்மா என் குஞ்சு ஒரு மாதிரியா இருந்துச்சுன்னு light ஆ கொஞ்ச நேரம் தேச்சு விட்டேனா? திடீர்னு வெள்ளைக் கலர்ல ஒரு பசை மாதிரி திரவம் வந்துச்சுமா என்று அப்பாவியாக சொல்ல.

    ஹா ஹா ஹா என சிரித்து இது பயப்பட வேண்டிய விஷய மல்ல. உன் வயசு பசங்களுக்கு இது சாதாரணம் தான்டா செல்லம். என அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.

    அவன் இன்னும் பதற்றம் அடங்காமல், அம்மா இல்லமா உனக்கு புரியல, இப்பெல்லாம் என்னோட குஞ்சு பெருசா வளருதுமா அப்படினு சொல்ல. மறு படியும் புவனா தடுக்க, இவன் விடாமல் பதறினான்.

    (இந்த மாதிரி விஷயத்தை அவன் அம்மாவைத் தவிர வேறு யாரிடம் போய் சொல்வது?)

    ஒரு கட்டத்தில் சிரித்து சரி எங்க காட்டு என சொல்ல, இவன் வெக்கப்பட்டு போ எனக்கு வெக்கமா இருக்கு என சொல்ல,

    அடப்போடா நான் காரணம் சொன்னாலும் கேக்க மாட்ற, காட்டுடா னாலும் வெக்க பட்ற,
    நீ காட்டாம நான் எப்படிடா சொல்றது?உன்ன பெத்தவ நான், என்கிட்ட என்னடா உனக்கு வெக்கம் என்று கோபமாக கேட்க
    சரி இரு என்று pantஐ கழற்ற போனான்.

    அதற்குள் பக்கதுல வா என அவனை இழுத்து அவன் காலுக்கடியில் மண்டியிட்டு
    மெதுவாக அவனது beltஐ கழட்டி , pant ஐ அவுக்க, வெள்ளை ஜட்டி போட்டிருந்தான், குமார் வெக்கத்தில் நெளிந்தான்.

    நெளியாதடா என்று லேசாக தொடைய கிள்ள குறுகுறுத்து சிரித்தான்.
    பிறகு ஜட்டியை சடால் என்று கழட்டினாள்.
    டொய்ங் என 5inch ல் தொங்கியது. அதை அப்படியே கையில் ஆர்வமாக பிடித்து பார்த்தாள். நன்றாக கருப்பாக அப்படியே புவனாவின் மணிக்கட்டில் இ்ருந்து நடு விரல் அளவுக்கு இருந்தது.

    புவனா சிரித்துக் கொண்ட ஹா ஹா ஹா, நீ சொன்னது சரிதான்டா தங்கம், பெருசா தான் இருக்குது. அவள் அப்படியே வாழைப் பழத்தை பற்றிப் பிடிப்பது போல் தன்னை அறியாமல் பிடித்துக்கொண்டே பேசிக்கொண்டு இருந்தாள்.

    சரியாக புவனாவின் வாய்க்கும், குமாரின் குஞ்சுக்கும் ஒரு ஜான் அளவே இருந்தது. அவளது கையின் ஈரப்பதத்தினாலோ என்னவோ, குமாரின் குஞ்சு மெதுவாக பெருசானது.

    ஆனால் புவனா அவன் குஞ்சின் problem என்ன என்பதிலேயே கருத்தாக இருந்தாள், பார்டா தங்கம் சரியா சோப்பு போட்டு கழுவாதனால எப்படி கருப்பா இருக்குனு சொல்லிக்கொண்டே, அவன் கொட்டையை தூக்கி பார்ப்பது, தோலை நீக்கி பார்ப்பது என காரியத்தில் கருத்தாக இருந்தாள்.

    இனிமேல இருந்து உன்ன நான் தான் குளிக்க வைப்பேன், அதுவும் அம்மனமாகத் தான், சரியா என்று சொல்லி. அவன் pant ஐ மாட்டிவிட்டாள்.
    அது 18 வயது ஆகியும் இன்னும் மாற வில்லை.

    இந்த விஷயம் அவன் பாட்டிக்கும் , வடிவேலுக்கும் தெரியும் எல்லோருமே அவனை ஒரு குழந்தையாகவே பாவிப்பதால் தவறாக என்றும் எண்ணியதில்லை.

    ஆனால் குளித்து முடித்து வரும் போது, இவன் சோட்டு பசங்க எல்லாம் love பண்ணிட்டு சுத்திட்டு இருக்கானுக இவன் என்னடா னா இன்னும் அம்மாகிட்ட அம்மன குண்டியா குளிச்சுட்டு இருக்கான் பாருனு பாட்டியும், வடிவேலும் அவனை ஓட்டுவார்கள்.

    குமார் போ, என மூஞ்சை சிணுங்கி கொண்டு Roomக்குள் சென்று கதவடைத்துக் கொள்வான்.

    அதன் பின் புவனா குளித்து முடித்து வருவாள். இது தினமும் வாடிக்கையான விஷயம்.

    குமாரை அம்மன மாக குளிப்பாட்டும் போதோ, அல்லது புவனா அரை நிர்வாணமாக குமார் முன்பு உடை மாற்றும் போதோ, எந்த சின்ன சபலமும் இருவர் மனதிலும் எழுந்ததே இல்லை.

    இது அவர்களிடம் தினமும் நடக்கும் ஒரு சாதாரண விசயம். பல முறை குமார் புவனாவிடம் அம்மா உன்னோட மாரு பழச விட கொஞ்சம் பெருசாயிருச்சுமா என அசால்டாக சொல்வான், இதுபோல் அவர்கள் சகஜமாக பேசிக்கொள்வார்கள்.

    ஒருமுறை அப்படித்தான் ஒரு மாலை நேரம் புவனாவிற்கும் குமாருக்கும் Remote கைப்பற்றுவதில் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் புடுங்க ஒரு wrestlingஏ நடந்தது, குமார் கொஞ்சம் வலுவானவன் என்பதால் புவனாவை நல்லா இருக்கமா பிடித்துக்கொண்டான்.

    புவனா முழு வலுவை கொடுத்தும் அவன் பிடியில் இருந்து மீள முடியவில்லை. வேறு வழி யின்றி அவனை கடிக்க பார்த்தாள், வயிற்றில் கடிக்க aim பண்ணியவள், அவர்கள் போட்ட ஆட்டத்தில் குறி தவறி வாட்டமா Bermudas போட்டு உள்ளே ஜட்டி போடாத அவன் குஞ்சு புவனாவின் வாய்க்கு சரியாக கிடைத்தது. அவன் Bermudas உடன் சேர்த்து குஞ்சை கவ்வினாள். இப்போ சொல்லு remoteஐ கொடுக்கரியா இல்ல கடிக்கட்டா என மிரட்டினாள்.

    Light ஆக கடிக்க வலியில் ஆ என அவன் பிடியை விட்டான், remoteம் நழுவியது.

    ஒரு குழந்தையை போல அந்த வெற்றியை கொண்டாடினாள். போ மா நீ ஏமாதிட்ட, என கோபமுற்றான்.
    போடா ஏமாத்தரமோ இல்லியோ எப்படியோ ஜெயிச்சன்ல என அவனை வெறுப்பேற்றினாள். ஆமா போ என அவளுக்கு வலிக்காமல் மெதுவாக முதுகில் அடித்துவிட்டு , கோவித்துக்கொண்டே தன் கடிபட்ட குஞ்சை Bermudasஓடு வருடிய படியே Roomக்குள் சென்றான்.------*
     
  6. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 5:

    என்னதான் காசு அவ்வளவு இல்லை என்றாலும் இவர்கள் நால்வரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் கிண்டல் செஞ்சிட்டு , கேலி பேசிட்டு, அன்புக்கு பஞ்சம் இல்லாம சந்தோசமா வாழ்ந்துட்டு இருந்தாங்க.

    ஒருநாள் காலங் காத்தால, வீட்டு கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டது, குமாருக்கு semester leave னால ஜாலியா தூங்கிகிட்டு இருந்தான், புவனா தன் வேலைக்கு ready ஆயிட்டு இருந்தாள், பாட்டி சமையல்ல busy, வடிவேலு புவனா சொல்றதை யெல்லாம் எடுத்து வச்சிட்டு இருந்தான்.

    இவர்கள் இருந்த busy ல கதவை திறக்க கூட time இல்ல, அப்பறம் பாட்டி gasஐ sim பண்ணிட்டு யாருன்னு பாத்து, அதிர்ச்சி அடைஞ்சிருச்சு, யாருமா என்று புவனா கேட்டா பாட்டியிடம் இருந்து எந்த பதிலும் இல்லை, வடிவேலு கூப்பிட்டதற்கும் பதில் இல்லை. கடுப்பான இருவரும் ஏம்மா பேச மாற்ற யாரு வந்திருக்கா? என இருவரும் வெளிய வர , வந்தவர்களை பார்த்து இவர்களும் shock, எல்லோரும் shock ஆராங்களே என்ன நடக்குதுனு வெளிய வந்து அவனுக்கும் shock.

    என்னடான்னு பாத்தா ஒரு 45 வயசு மதிக்கதக்க ஆம்பளை அவன் அப்பா அம்மா காலை கட்டிப் பிடுச்சு அழுக, கூடவே ஒரு 40 வயசு மதிக்கதக்க அம்மாவும் அழுதுட்டு இருந்துச்சு.பின்னாடி அவன் தாத்தா பாட்டி நின்னுட்டு இருந்தாங்க.

    ஓரமா நின்னுட்டு இருந்த அவன் அப்பா பாட்டிகிட்ட யாரு இவுரு ஏன் இப்படி அழராருனு கேக்க. இவன் தான்டா உன் தாய் மாமன், உங்கப்பன் பணத்த ஏமாத்துனவன், என்று சொல்ல ஒன்னும் வெளங்காதவனாய் தலையை சொருஞ்சான்.

    புவனா பேச ஆரம்பித்தாள், அட எந்திரி னே, ஏன் எங்க கால்ல விழுற, இந்தப் பாவத்த நாங்க எங்க போயி கழுவுறது.

    இல்லமா பாவம் பண்ணது நான் தான், உங்கள ஏமாத்தி ஒதுக்கி வச்ச காரணம்தான் மா, என் வாழ்க்கைல நிம்மதி சந்தோசம் ரெண்டுமே இல்லாம போச்சு.

    என்னால தான மா, உன் புருஷன் குடிகாரன் ஆனான், என தலையில் அடித்த படி over sentiment காட்டினான்.
    புவனா கண் ஜாடை காட்ட, மச்சான் என வடிவேல் சொல்ல, ஆனந்தம் அடைந்து வடிவேலை கட்டி பிடித்துக்கொண்டான் முத்து.

    பிறகு அவனை ஆசுவாசப்படுத்தி அவன் சோக கதையை கேட்டாங்க. ஒண்ணு மட்டும் புரிந்தது, அவனுக்கு வாரிசு இல்லாமலே போச்சு அதுக்கு காரணம் அவன் இவங்களுக்கு செஞ்ச பாவம்னு நெனச்சு குற்ற உணர்ச்சில இருக்கான்னு.

    அப்பறம் அப்படியே கொஞ்சம் சகஜ நிலைக்கு வந்தனர். முத்து அவர்கள் வீட்டை சுத்தி முத்தி பாத்துட்டு நீங்க இப்படி கஷ்டப் படுறதுக்கு நான் தான காரணம் என மீண்டும் கண் கலங்கினான்.

    புவனாவும், வடிவேலும் அவனை தேற்றினர். நீங்க ஒரு நிமிடம் கூட இந்த வீட்ல இருக்க கூடாது, என் கூட வாங்க, இனிமேல் நாம எல்லோரும் ஒட்டுக்கா இருப்போம். அங்க அத்தன சொத்த சேத்து வச்சிருக்கனே அதெல்லாம் யாருக்கு? இது எல்லாமே என் மாப்ள குமாருக்கு தான் என சொல்ல, பாட்டிக்கு ஒரே சந்தோசம். புவனாவும் வடிவேலும் அவ்ளோ shockஒண்ணும் கொடுக்க வில்லை,புவனா சொன்னாள் அதெல்லாம் எதுக்குனா நீ எங்ககிட்ட பேசுரியே அதுவே போதும், இல்லமா இது என் கடமை, கடமைன்னு சொல்றத விட என் பாவத்தை போக்கிக்க ஒரு வாய்ப்பு என சொல்ல, புவனா அமைதியானாள்.


    அவங்க எல்லாரையும் உடனே அவன்கூட வர சொல்லி அன்பு தொல்லை கொடுத்தான். ஐயயோ இல்ல னா நாங்க இந்த வாரம் ரொம்ப busy இங்க முடிக்க வேண்டிய வேலைகள் லாம் இருக்கு நாங்க ஒரு வாரத்துல வேனா முடுச்சுட்டு வரோம் அப்படின்னு சொல்ல, டக்குன்னு அப்ப என் மாப்ளைய மட்டும் வேணா எங்க கூட அனுப்பி வை, என அன்பு கட்டளையிட மறுக்க முடியவில்லை.

    தனியாக குமாரை convince செய்ய
    உள் roomக்கு போனாள். குமார் புவனாவை திட்டினான், அம்மா அவங்க யார்னே எனக்கு தெரியாதுமா, நான் எப்டிமா அங்க போய்? அது மட்டுமில்லாம உன்னலாம் பிரிஞ்சு என்னால இருக்க முடியாதுமானு குரல் கொஞ்சம் மாறியது.

    தங்கம் ஒரு help பண்ணுடா எங்கண்ணன் எனக்கு 18 வருஷம் கழுச்சு கெடச்சிரிக்கான் எங்க உறவுக்கு நீ தான்டா பாலம் என அவனை மண்டையக் கழுவ , குமார் அவன் அம்மாவுக்காக ஒத்துக்கிட்டான்.

    அப்படியே அவன் dress எல்லாம் pack பண்ணி innova காரில் ஏறினான். முத்து driving செய்ய அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தான். அழுகையை அடக்கி கொண்டு புவனாவிற்கு டாட்டா காட்டினான். கார் மறைய மறைய புவனாவிற்கும் அழுகை, அடக்க முயன்றாள். அதை பார்த்த வடிவேலு நீதான் அவனை பிருஞ்சதே இல்லியே? அப்பறம் ஏன் ஒத்துக்கிட்ட என கேட்ட, அழுகையை அடக்கியதால் பதில் பேச முடியாமல் அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.

    புவனா குமாரின் பிரிவால் மிகவும் வாடினாள்(a type of restlessness)
    ஒரு பத்து நிமிடம் தான் இருக்கும் அதற்குள் குமார் கூப்பிட்டது போல் இருந்தது, வெளிய வந்து பார்த்தால் யாருமில்லை.

    அதை கவனித்த பாட்டி கவலை படாத ராசாத்தி நம்ம வேலைய சீக்கரம் முடிச்சிட்டு குமார பாக்க போவோம் என ஆறுதல் கூறினாள்.

    Bathroomல் போய் உட்கார்ந்து கொண்டு ச்ச நான் ஏன் ஒத்துகிட்டேன் என தன்னையே திட்டிக்கொண்டாள்.
    அங்கே குமார் மாமா வீட்டை அடைந்தான். பார்த்து மிரண்டு போனான், யப்பா palace மாதிரி வீடு, full lawn இதல்லாம் அவனுக்கு புதுசா இருந்தது.

    முத்து அவனுக்கென்று தனி roomஐ காட்டினான். தம்பி இது இன்னில இருந்து உன் வீடு. என்னவேனா பண்ணு , எதுவேனா கேளு என அவன் தலையை கோதிவிட்டு, சரி rest எடு என்று அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.


    குமார் AC காற்று , தனி Room, அப்படி இருந்தும், புவனா பக்கத்தில் இல்லாதத நினைத்து புரண்டு புரண்டு படுத்து தூக்கம் வராமல் தவித்தான்.

    புவனாவிற்கு அதே நிலை தான். Watchல் 3ஐ காட்டியது மணி. பல சிந்தனை களுக்கி பிறகு புவனா முத்து வீட்டு phoneக்கு call பண்ணினாள்(வந்த அவசரத்தில் குமார் அவன் mobile phoneஐ வீட்டிலயே வைத்து விட்டான்)

    சரியாக 3:10 hallல் phone ஒலித்தது, குமார் இந்த நேரத்தில் கண்டிப்பாக அம்மா வாக தான் இருக்கும் என தொறந்து அடித்து கொண்டு ஓடினான்.

    Phoneஐ எடுத்து hello என்று கூட சொல்ல வில்லை, அம்மா என்றே ஆரம்பித்தான்.
    அந்த பக்கத்தில் புவனா தங்கம்ம்ம்ம், என பாசம் பொழிய கிட்டத்தட்ட ஒரு 10 நிமிடம் மாறி மாறி phoneல் முத்தம் மட்டுமே பரிமாறிக் கொண்டனர்.

    பிறகு ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு ஜாலியாக இரண்டு teen age lovers போல பேசிக்கொண்டனர்,

    இந்த சமயத்தில் phone ஒலி கேட்டு எந்திருச்ச விஜயா, அவர்கள் பேசுவை கண்டு ஆச்சர்ய பட்டு நின்றிருந்தாள், பின்னர் மணி யாகவே தூங்கச் சென்றாள்.


    இடையில் அம்மா நேத்து நீ கடுச்சு வச்சியே எனக்கு இன்னும் வலிக்குது தெரியுமா என சொல்ல, அச்சச்சோ sorry, இந்தா உன் குஞ்சுக்கு என பத்து இச்சு phoneல் கொடுத்தாள்.

    இப்ப எப்படி இருக்குனு கேட்டாள், ஹன்ன் phoneல குடுத்தா எப்படி சரியாகும், நேர்ல வந்து குடு என குமார் கேட்க, கொஞ்சம் பொரு அம்மா வர வரைக்கும், நான் வந்த ஓடனே என் தங்கத்தோட குஞ்சுக்கு 100 முத்தம் கொடுக்கரேன் என்று சொன்னாள்.

    குமார் குஷியானான், அப்போ சீக்கரம் வா என சிரித்தான், இருரும் சிரித்து கொண்டே இருந்தனர்.

    சூரியன் உதித்தான்--------***--------
     
  7. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 6:

    என்ன தான் முத்து, உன் சொந்த வீடு மாதிரி நெனச்சுக்க அப்படி இப்படினு சொன்னாலும், புது இடம் புது மனுசங்க என்பதனால் குமார் கூச்சப்பட்டு கொண்டு அந்த roomஐ விட்டு வெளியவே வரவில்லை.


    இதை புரிந்து கொண்ட விஜயா, அவனை சகஜ நிலைக்கு கொண்டு வர எண்ணினாள். அவன் Roomக்குள் juice கொண்டு சென்றாள்.


    விஜயா:
    விஜயா வை பத்தி சொல்னும்னா ரொம்ப நல்ல பெண், யாருக்கும் தப்பு நினைக்க மாட்டா , பெரிய பணக்காரன் பொண்ணுனாலும் துளி கூட பந்தா கிடையாது. கணவனை, மாமனார் மாமியாரை மிகவும் நேசித்தாள்.
    அவள் மனசுல இருக்கற ஒரே குறை குழந்தை பாக்கியம் இல்லாதது தான்.
    பார்க்க சுமாராக இருப்பாள், தடிமனான body, கருப்பா இருந்தாலும் கலையாக இருப்பாள். அதிர்ந்து கூட பேச மாட்டாள்.


    Roomக்குள் செல்லும் போது குமார், அந்த roomல் இருந்த computerல் game விளையாடிட்டு இருந்தான்.
    என்ன குட்டி விளையாட்ற என பேச ஆரம்பித்தாள், அவன் இது Car race game த்த அப்டின்னு சொல்ல, அப்படியே சகஜமாக பேச ஆரம்பித்தான்.

    Juiceஐ குடித்து முடித்த பிறகு, விஜயா தெரிந்து கொண்டே, நேத்து night யார் கூட குட்டி பேசிட்டு இருந்த, என கேக்க, அதுவா அது எங்கம்மா,

    ஓ அப்பிடியா! என கேட்க, நானும் எங்கம்மாவும் அப்புடி தான் ஜாலியா பேசிட்டு இருப்போம் என சொல்ல.

    அவன் பேசுவதை எல்லாம் ஆர்வமாக கேட்டு கொண்டு இருந்தாள். அம்மனமாக குளிக்க வைப்பது, முத்தமிட்டுக் கொள்வது, இதெல்லாம் அவளுக்கு மிகுந்த ஆச்சரியத்தை அளித்தது.

    முத்து சொன்னான், என் அம்மா தான் எனக்கு உலகமே, எனக்கு சில நேரம் அக்காவா, தங்கச்சியா, friendஆ , enemy ஆ இருப்பா என பெருமிதத்துடன் சொன்னான்.

    இதைக்கேட்டு அப்படியே தனக்கு ஒரு மகன் இல்லியே என ஏக்கம் வந்து அந்த இடத்தில் இருந்து நழுவினாள்.


    கொஞ்ச நேரம் பாட்டி தாத்தாவிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்தான். பிறகு அவனுக்கு பயங்கரமா bore அடித்தது.
    இதை கவனித்த விஜயா ஏன் குட்டி bore அடிக்குதா? ஆமா அத்தை என சொல்ல. சரி wait பண்ணு மாமா வந்த ஒடனே நாம எல்லோரும் Exhibition போய்ட்டு அப்படியே Hotelல சாப்பிட்டு வரலாம் என்று சொன்னாள், இவனுக்கு ஒரே குஷி. இப்பொழுது தான் விஜயா அவன் முகத்தில் ஒரு ஒலி வட்டத்தை பார்த்தாள்.

    முத்து வந்தவுடன் எல்லோரும் Exhibition கிளம்பினா் ரொம்ப ஜாலியாக enjoy பண்ணினர். ஒரு புதிய உறவின் வருவையால் ஏற்பட்ட சந்தோசம் அவர்கள் அனைவரின் முகத்திலும் தெரிந்தது. விஜயாவும் குமாரும் கைகோர்த்து கொண்டு ஜாலியாக சுற்றிக்கொண்டு இருந்தனர். இதை கவனித்த முத்து, தன் மனைவி சந்தோசமாக இருப்பதை பார்த்து சந்தோசப்பட்டான். அப்படியே தனக்கு சரியான நேரத்தில் ஒரு குழந்தை பிறந்திருந்தால் அதுவும் இவன் வயது தானே இ்ருக்கும் என எண்ணி வருத்தப்பட்டான்.

    விஜயாவின் செய்கை குமாருக்கு புவனாவை ஞாபகப் படுத்தியது. திடீரென்று அமைதியானான். அதை புரிந்து கொண்ட விஜயா, என்ன குட்டி அம்மா ஞாபகம் வந்திருச்சா என கேக்க, ஆச்சர்யமாகப் பாத்தான்.

    நானும் உன் அம்மா மாதிரி தான், என்னை எல்லாம் உன் அம்மாவா ஏத்துக்க மாட்டியா என கேட்ட, அய்யய்யோ அப்டி லாம் இல்ல அத்த என சொன்னான்.


    இங்க பாரு இன்னும் 6நாள் தான் அதுக்கப்பறம் உங்க அம்மா இங்க வந்துருவாங்க. அதுவரைக்கும் நீ என்னைய உன் அம்மாவாவே நினைச்சுக்க என்று சொன்னாள். நானும் உன்ன குளிகப்பாட்டுரேன் உனக்கு முத்தம்லாம் குடுக்கரேன் என சொல்ல, குமார் வெக்கத்தில் சிரித்தான்.

    எனக்கென்ன குழந்தையா குட்டியா, என்று சோகமாக, சற்றும் எதிர் பாக்காமல் நச்சென்று கண்ணத்தில் இச் ஒன்று வைத்தாள்.
    விஜயாவிற்கு ஒரு second பட பட என்று வந்தது. முதன்முதலாய் கணவனை தவிர்த்து இன்னொரு ஆணின் முத்தம்.
    என்ன தான் மகன் மகன் என்று இவள் சொன்னாலும் மகனாக ஆகிவிட முடியுமா?

    குமார் அவளை பார்த்து, இனிமேல் நீங்க சோகமா ஆக கூடாது அதான் நான் இருக்கன்ல என, அவ shock அடங்குவதற்க்குள் இன்னொரு முத்தத்தையும் கொடுத்தான்.

    விஜயாவிற்கு உடம்பில் என்னமோ பண்ணியது. குமார் இப்பொழுது எங்க எனக்கு ஒரு முத்தம் தாங்க என கேக்க, சுத்தி முத்தி பார்த்தாள், எல்லோரும் அவரவர் busy ஆக இருந்தனர். இருந்தாலும் ஒரு privacy வேணும் என்பதற்க்காக இரண்டு பேரும் giant wheelக்கு ticket வாங்கினர், ஏறிய வுடன் ஒரே கிளுகிளுப்பு விஜயாவுக்கு , giant wheel speed எடுத்தவுடன் குமாரை அனைத்து வெறி பிடித்தவள் போல முத்தமிட்டாள், கண், மூக்கு, கழுத்து, காது, நெற்றி, சில முத்தம் உதடுகளிலும் விழுந்தது. பதிலுக்கு குமாரும் முத்தமிட்டாள். Giant wheelன் வேகம் குறைவதை உணர்ந்த விஜயா, முத்தத்தை நிறுத்தினாள்.

    குமார் அவளை அச்சர்யத்தோடு பார்த்து, ஏன் அத்த உங்களுக்கு என்னைய இவளோ புடிக்குமா என கேட்டான், அவள் ஆம் என்று வேகமாக தலை ஆட்டினாள்.
    எனக்கு வீட்டுக்கு வந்க ஒடனே அதே மாதிரி முத்தம் தருவியா என விஜயா அப்பாவியாக கேட்டாள். ம்ம்ம் என அழுத்தமாக சொன்னான்.

    அப்பறம் ஒரு விஷயம் குட்டி, எனக்கு முத்தம் கொடுக்றத நீ யார்ட்டையும் சொல்ல கூடாது சரியா என சொன்னாள், குமார் ஏன் அத்த இதுல என்ன இருக்கு சொன்னா என்ன தப்புனு கேக்க. ஏன்னா இது நம்மலோட secret என விஜயா சொன்னாள், promise பண்ணு என்று கேக்க, Mother promise என சத்தியம் பண்ணி கொடுத்தான்.

    இந்த முறை காரில் பாட்டியையும் தாத்தாவைளும் முன் seatல் ஒக்கார சொல்லிட்டு கடைசி சீட்டில் விஜயாவும் குமாரும் உக்காந்தனர். முத்து கார் ஓட்டினான், full இருட்டு வேற கார் நகர நகர மெதுவாக குமாரை நெருங்கி சத்தமில்லாமல் முத்தம் கொடுத்தாள், முத்து rearview mirror பார்ப்பதால், குமாரை சற்று குனிய சொல்லி இருவரும் சாய்ந்து கொண்டு மென்மையான முத்தங்களை பரிமாறிக் கொண்டனர்.


    அவன் அத்தை யின் shampooவின் மனம் அவளது உடல் வாசனை குமாருக்கு ரொம்ப பிடித்தது. அப்படியே வீடு வந்தது, அசதியில் எல்லோரும் தூங்க சென்றனர்.
    விஜயா குமாரிடம், குட்டி wait பண்ணு நான் கொஞ்ச நேரத்துல வந்து உன்னைய குளிக்க வக்கரேன் என்று சொல்லி சென்றாள்.(முத்து தூங்க வேண்டுமே) . குமார் ஓகே அத்தை என மீண்டும் கண்ணத்தில் முத்தமிட்டான்.
    இரு வரேன் என்று சொல்லி கிளம்பினாள்.

    இன்னைக்கென்று பார்த்து முத்து தூங்காமல் குமாரின் வருகையும், அவர்கள் குடும்பத்தின் மீட்டெழுந்த சந்தோசமும் என்ற தலைப்பில் பல மணி நேரம் பட்டிமன்றமே நடத்தி கொண்டிருந்தான்.

    பொருமை இழந்த விஜயா , தூங்குங்க காலைல பேசிக்கலாம்னு சொல்ல, மனசு பூரா சந்தோசம் மா, அதான் தூக்கம் வரல என்று சொல்ல, விஜயா அமைதியானாள்,

    ஒரு ஒரு மணி நேரம் இருக்கும், எழுந்திருச்சு பாத்தால் முத்து உறங்கினான், மணியை பார்த்தால், மணி 2ஐ தொட்டது, இத்தனை நேரம் குமார் முழுச்சிருப்பானா என ஆர்வத்தோடு பார்க்க போக, நன்றாக ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தான் குமார், அப்படியே அவன் அருகில் சென்று மென்மையாக முத்தமிட்டு அவனை disturb செய்ய வேண்டாம், நாளைக்கு night பாத்துக்கலாம் என்று மனதை தேற்றிக்கொண்டு ஏமாற்றமாக அவள் Roomஐ நோக்கி நடந்தாள்.--------**---------
     
  8. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 7:

    காலை பொழுது விடிந்தது, விஜயா வீட்டில் உள்ள அனைவருக்கும் coffee , Tea கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள், குமாரை ஆர்வமுடன் தேடி போனாள், ஆனால் காண வில்லை, முத்துவையும் தான்.

    தன் மாமனாரிடம் கேக்க, அவுங்க 2பேரும் காலைலயே சீக்கரமா எந்திருச்சி Jogging போய்ட்டாங்க மா என்று சொன்னார்.

    இருவரும் சுமார் ஒரு 9மணிக்கு கலைப்பாக வந்தனர், இருவரும் மாமா, மாப்ள என்று பேசி, joke அடித்து ஒருவரை ஒருவர் கிண்டல் அடித்திக் கொள்ளும் அளவுக்கு close ஆகிவிட்டனர்.
    பொதுவாக முத்து ஒரு கெத்தாப்பு பேர்வழி, யாரிடமும் சிரித்து கூட பேச மாட்டான்.

    ஆனால் அவ்ளோ பெரிய பையனை தன் மடியில் ஒக்கார வைத்து பேசிக்கொண்டிருந்தான் முத்து. அதை பார்க்க குடும்பத்தில் உள்ள அனைவருக்குமே ஆச்சரியம்.

    விஜயாவிற்கு ஒரு கனம் ச்ச இவன் என் மகனாகவே இருந்திருக்களாமே என தோன்றியது. இருவருக்கும் juice கொண்டு வந்து கொடுத்தாள், குட்டி எடுத்துக்கோ என்று குமாரை பார்த்து சொன்னாள், விஜயாவை செல்லமாக முறைத்து கொண்டே வாங்கினான்.

    அவனின் கோவம் விஜயாவிற்கு புரிந்தது.
    விஜயாவிற்கு குமாரிடம் நெருங்கி பேச வாய்ப்பே கிடைக்கவில்லை, ஒன்னு தாத்தா பாட்டி பிடித்து கொள்கிறார்கள், இல்லனா முத்து பிடிச்சுக்கரான் குமாரை.

    சாயங்கால நேரத்தில் புவனா phone செய்திருந்தாள், என்னடா தங்கம் அம்மாவ மறந்திட்டியா? என கேக்க, சிரித்துக்கொண்டே ஆமா ஆமா இன்னும் கொஞ்ச நாள் இங்க இருந்தேன் உன்னைய மறந்திருவேன் என்று சொல்ல,

    அய்யய்யோ அப்ப இரு உன்ன உடனடியா கூட்டிட்டு வரேன் என்று சொல்ல இருவரும் சிரித்தனர்.

    அம்மா இங்க எல்லோருமே என்மேல ரொம்ப அன்பு வச்சிருக்காங்க, நீ சீக்கரம் உன் வேலையை முடுச்சிட்டு வா, நாம இவங்க கூடவே இருந்தரலாம் என சொல்ல, புவனா ரொம்ப சந்தோசப்பட்டாள்.

    சரி தங்கம் பொரு வந்தர்ரேன் சீக்கிரம்.

    அம்மா உன்ன கட்டிப்புடுச்சி தூங்காம தூக்கமே வர மாட்டிது, என அவன் கஷ்டங்களை சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

    ஏன் தங்கம் அம்மா அன்னிக்கு கடுச்சு வச்சது இன்னும் வலிக்குதா என கேக்க சிணுங்கி கொண்டே, ஓரளவுக்கு சரியாயிடுச்சு ஆனா நீ இதுக்கு முத்தம் குடுத்தாத் தான் fullஆ சரியாகும் என்றான்.

    சரிசரி பொரு நான் எப்படியாச்சு சீக்கரமா வந்து என் குஞ்சு பையனுக்கு சரி பண்றேன் என சொல்லி ஒரு 100 முத்தங்களுடன் phoneஐ cut செய்தாள்.


    குமாரின் வருகையால் அவன் குடும்ப நிம்மதி, விஜயாவின் சந்தோசம், தன் தாய் தகப்பனின் ஆனந்தம், இதெல்லாம் தற்காலிகமாக இருக்க கூடாது, குமாரை தன் வாரிசாக தத்தெடுத்துக் கொண்டால், இது நிரந்தரம் ஆகும் என கணக்கு போட்டுக்கொண்டு இருந்தான் முத்து.

    விஜயாவிடம் இதை பற்றி கூற மிகுந்த ஆனந்தம் அடைந்தாள். ஆனால் புவனாவும் வடிவேலும் இதற்கு ஒத்துக்குவாங்களா என கேட்டாள். நாம் ஒன்னும் குமாரை அவர்களிடமிருந்து பிரிக்க போவதில்லையே அப்பறம் என்ன, என்று கேள்வி கேட்டான்.

    நான் அனாதை பிணமாக போக மாட்டேன், என் மகன் குமார் இருக்கிறான், என் மகன் , என் மகன் என அழுத்தி கூறியே அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

    விஜயாவிற்கும் குமார் தன் மகன் என நினைக்கும் போது அடி வயிற்றில் ஒரு குறு குறுப்பு ஏற்பட்டு, தன் மார்பு காம்புகள் பெரிதாகி பால் வருவது போல் ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது.

    தன் வாழ்நாளில் அவள் இப்படி யொரு சுகமான உணர்வை என்றுமே அடைந்திருந்ததில்லை.


    இரவானது, எல்லோரும் சாப்பிட்டு முடித்தனர், விஜயா குமாரிடம் சென்று தான் நேற்று night அவனை குளிப்பாட்ட வராததற்காக sorry கேட்டாள்,

    குமார் சிணுங்கியபடியே போங்கத்த நான் உங்களுக்காக எத்தனை நேரம் முழுச்சிட்டு இருந்தன் தெரியுமா ஆனா வராம என்னைய ஏமாத்திடிங்க என சொல்ல, sorry டா குட்டி என ஒரு பத்து மறை மன்னிப்பு கேட்டாள்.

    சரி இன்னிக்கு wait பண்ணு கண்டிப்பாக வரேன் என்று சொன்னாள், குமார் தான் மிகவும் அழுக்காக இருப்பது போல உணர்ந்தான்.

    முத்துவின் உறக்கத்திற்க்காக wait பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள், ஒரு 12மணி இருக்கும், பலமாக காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது விஜயாவிற்காக தூக்கத்தை அடக்கிக்கொண்டு காத்துக்கொண்டிருந்தான் குமார். அங்கேயோ நேற்று போலவே தூங்காமல் முத்து கதை பேசிக்கொண்டே இருந்தான், பொருமை இழந்து கொண்டு இருந்தாள் விஜயா,

    டப் டப் என அவர்கள் கதவு தட்டும் சத்தம் கேக்க முத்து அலறி அடித்துக் கொண்டு திறந்தான், யாரென்று பார்த்தால் குமார் பயந்தவனாக, மாமா ஜன்னல் கதவெல்லாம் ட்ப டபன்னு அடுச்சுகிது, நாய்லாம் குரைக்குது என பயந்து சொல்ல, சிரித்துக்கொண்டே இவ்வளவு வயசாகியும் குழந்தை போல பயந்துக்கரானே என நினைத்து கொண்டு, அவன் காதை ஊதி, சரி இரு இனிமேல் இருந்து நானும் உன் Roomலயே படுத்துக்கரேன் என்று pillowஐ எடுக்க போனான், பதறிய விஜயா, நீங்க ஏன் அங்க போனும் நம்ம Bed தான் இவ்ளோ பெருசா இருக்கே, குமாரை நடுவுல படுக்க வச்சுக்கலாம். என சொன்னாள், இருங்க urine போய்ட்டு வரேன் என்று bathroom சென்றான் குமார்.

    அந்த gapல் தன் மனைவிக்கு நன்றி சொன்னான் முத்து, நானும் முதல்ல நம்ம கூட படுக்க வச்சுக்கலாம்னு தான் னெனச்சேன் ஆனா உனக்கு தொந்தரவா .... பேச்சை cut செய்த விஜயா ச்சச்ச என்னங்க இப்டி நெனச்சுட்டிங்க, அவனை பாத்திங்களா எவ்ளோ பெருசா வளந்தாலும் இன்னும் குழந்தை மாதிரியே இருக்கான், அவன் நம்ம குழந்தை மாதிரிங்க , மாதிரி என்ன நம்ம குழந்தை தான் என சொல்ல, ஆனந்த கண்ணீர் வடித்தான் முத்து.தன் மனைவியின் குணத்தை கண்டு பெருமிதம் அடைந்தான்.


    அதற்குள் Urine போய்ட்டு வந்தான் குமார், அது பெரிய King size bed என்பதால் தாராளமாக இடம் இருந்தது. மூவரும் ஒரே போர்வையில் , குமார் இருவருக்கும் நடுவே என உறங்க சென்றனர்.
    தன் மகன் கூட படுத்திருக்கும் ஆனந்தத்தால், உடனடியாக உறங்கச் சென்றான் முத்து.

    முத்து நேராக படுத்திருந்தான், குமார் விஜயாவிற்கு முதுகு காட்டி படுத்திருந்தான். விஜயாவிற்கு அவனை பார்க்க பார்க்க நெஞ்சு பட பட என அடித்து மேலும் கீழும் மூச்சு வாங்கியது.

    முத்து தூங்கியதை உறுதி செய்த விஜயா, மெதுவாக குமாரின் வயிற்றில் கை போட்டாள், அவளை திரும்பி பார்த்தான் குமார்.

    குமார்: என்ன அத்த

    விஜயா: என்ன பாத்து படு குட்டி(சத்தமில்லாமல் பேசினாள்)

    குமார்: சிரித்துக்கொண்டே ஏன் அத்த

    விஜயா: சும்மாதான், ஏன் தூக்கம் வருதா

    குமார்: ச்சச்ச என் Room ல எனக்கு பயமா இருக்கு.

    விஜயா: அப்படியா, இப்பவும் பயமாவா இருக்கு? பயமா இருந்தா என்னைய கட்டி பிடுச்சுக்க.

    என்று சொல்லிக்கொண்டே அவன் கையை தூக்கி தன் கழுத்தில் போட்டு கொண்டாள்.

    விஜயா: ஒரு நிமிஷம் இரு

    என்று சொல்லி எழுந்து Bathroom போயி, தன் Braவையும் ஜட்டியையும் கழற்றினாள். சேலையை அவுத்து விட்டு தன் நிர்வான உடலில் ஒரே Nightie மட்டும் போட்டுக் கொண்டாள்.

    Over excitementஆல் தன் மார்பு காம்புகள் இரண்டும் குத்திக் கொண்டு நின்றது.

    மீண்டும் குமாரிடமே வந்து படுத்துக் கொண்டாள், இந்த முறை மிகவும் நெருக்கமாக.

    குமாரின் மூச்சு சரியாக அவள் நெற்றியில் பட்டு reflect ஆனது, குமாரின் மார்புக்கும் , விஜயாவின் மார்புக்கும் சரியாக 1 inch இடைவெளியே இருந்தது.

    குமார் பேச ஆரம்பித்தான், ஏன் அத்த dress change பண்ணிட்டிங்க,
    இல்ல குட்டி inners tightஆ இருந்துச்சா அதான்.
    எங்கம்மாவும் அப்புடி தான், night ஆனா ஜட்டி, பாடி லாம் கழட்டிரிவாங்க என்று சொன்னான்.

    விஜயாவிற்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது, என்னடா இவன் அசால்டாக சொல்ரானே என்று.

    சரி நீ தூங்கும் போது எப்டி என கேக்க, நான் எப்பவோ கழட்டிடனே என்று சொன்னான். அப்போ தூங்கும் போது கிங்கிணி மங்கிணினு மணி ஆட்டிட்டு தான் படுத்துக்குவியா என கேக்க இருவரும் மெதுவாக சிரித்தனர்.

    சரி நாம ரெண்டு பேரும் ஒரு விளையாட்டு விளையாடலாமா என்று விஜயா கேக்க, குமார் ஆர்வமுடன் என்ன விளையாட்டு என்றான்.

    முத்த விளையாட்டு என்று விஜயா சொல்ல, wow என்றான் குமார்.

    குமார்: இத எப்படி விளையாடுறது

    விஜயா: ஆளுக்கு ஒவ்வொரு chance, முதல்ல நான் என் உடம்புல ஒரு இடத்த தொட்டு காட்டுவேன் ,நீ அந்த இடத்துல முத்தம் குடுக்கனும் , அப்புறம் நீ காட்டுவ அங்க நான் முத்தம் குடுப்பேன்.

    குமார்: எந்த இடத்த வேணாலும் தொட்டு காட்லாமா?

    விஜயா: எந்த இடத்த வேணாலும்.
    என்று சொல்ல இரவரும் excitement ஓடு விளையாட்டை ஆரம்பித்தனர்......***......
     
  9. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 8:

    விளையாட்டு ஆரம்பித்தது, விஜயா முத்து தூங்குவதை உறுதி செய்து கொண்டாள்.

    First chance என்னோடது என சொல்லி, தன் வலது கண்ணை தொட்டாள்,

    குமார் ஆர்வமாக எந்திரிக்க கட்டில் lightஆக ஆடியது, விஜயா அவனை சத்தம் போடாதே என செய்கை காட்ட மெதுவாக சத்தமில்லாமல் நகர்ந்தான், விஜயாவிற்கு நெஞ்சு பட பட என்று துடித்தது,
    பின்னர் மெதுவாக மெல்லியதாக கண்ணில் முத்தமிட்டான்.

    கண்களை திறந்தவுடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்து கொன்டனர்.

    இப்பொழுது உன் chance என்று விஜயா சொன்னாள். குமார் சற்றும் யோசிக்காமல் தன் நெற்றியை தொட்டு காட்டினான், விஜயா அவனை நெருங்கி நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.

    விஜயா இப்பொழுது கண்ணத்தை தொட்டுக் காட்ட அங்கயும் முத்தமிட்டான்.

    குமார் கழுத்தை தொட்டு காட்ட, விஜயா அழுத்தி முத்தமிட்டாள்.

    குமாருக்கு இந்த விளையாட்டு மிகவும் பிடித்திருந்தது, ஆர்வத்துடன் விளையாடினான்.

    அப்படியே காது, கண்ணங்கள், தலைமுடி, கைகள் என விருவிருப்பாக போய்க்கொண்டிருந்தது.


    இந்த முறை விஜயா, குமாரிடம் ஒரு நிமிஷம் இரு வரேன் என்று சொல்லிவிட்டு bathroom சென்றாள். குமார் விஜயாவிற்காக wait பண்ணி கொண்டிருந்தான்.

    விஜயாவிற்கு பிறகு தான் புரிந்தது, Nightie இந்த விளையாட்டிற்கு இடையூறு ஆக இருக்கும் என்று.

    Nightie ஐ கழற்றி விட்டு அம்மணமானால், அப்படியே போலாமா என்று யோசித்தால் ச்சச்ச நல்லா இருக்காது என்று Dressing roomல் முத்துவின் பழைய looseஆன shirtம், அவளது பாவாடையும் கட்டிக்கொண்டு வந்தாள்.

    பார்க்கவே செம kickஆக இருந்தது, அகளமான இடுப்பு, Bra போடாத பால் குடங்கள், பாவாடையில் கயிறு கட்டும் துவாரம் வழியாக அவளது அழகான தொப்புள் என கிட்டத்தட்ட எல்லாமே தெரிந்தது.

    அவளை பார்த்த குமார் சிரித்து என்ன த்த dress இது செம comedyஆ இருக்கு என ஓட்டினான். ஏய் ஓட்டாத குட்டி இந்த dress தான் கொஞ்சம் relax ஆக இருக்கு என சொன்னாள்.

    ஹ ஹ, சரி இது உங்க chance தொடுங்க என்று சொல்ல,

    விஜயா தன் காலை தொட்டாள், குமார் மெதுவாக ஊர்ந்து சென்று அவள் பாவாடையை சற்று மேலே உயர்த்தி கால்களுக்கு முத்தமிட்டான்.

    இந்த சமயம் பார்த்து நேராக படுத்துக்கொண்டிருந்த முத்து, குமாரின் முதுகு பக்கம் திரும்பி படுத்தான்.

    படுத்தவன் சும்மா இல்லாமல், குமார் move பண்ண முடியாது படி நன்றாக முதுகை வளைத்து கட்டிக்கொண்டு படுத்துவிட்டான்.

    எவ்ளோ try பண்ணியும் அவன் பிடியில் இருந்து விலக முடியவில்லை.
    விஜயா முத்துவின் கைககளில் தன் ஜடை முடி வைத்து குறுகுறுப்பு செய்ய, கையை எடுத்து சொரிந்து கொண்டிருந்தான்,

    பிறகு அப்படியே தூக்கத்தில் இருந்து முழித்தான், விஜயா alertஆக போர்வையை முகம் வரை மூடி படுத்துக் கொண்டாள்.

    எந்திரித்த முத்து bathroom போய்விட்டு, தண்ணீர் குடித்துவிட்டு மீண்டும் படுத்துக்கொண்டான், அப்படியே குமார் தூங்குவதை ரசித்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

    விஜயாவும் குமாரும் செய்கையிலேயே பேசிக்கொண்டனர், விஜயா அவர் தூங்கும் வரை wait பண்ணு என்று செய்கையிலேயே பதில் சொன்னாள்.

    ஒரு இருபது நிமிடம் இருக்கும், முத்து உறங்கினான்.

    விஜயா விளையாட்டை தொடரலாமா என செய்கை காண்பிக்க ஆர்வமுடன் தலையாட்டினான், உன் chanceடா குட்டி என விஜயா சொல்ல

    குமார் தன் தொடையை காட்ட correctஆக அவன் Bermudas முடியும் இடம், என்பதால் மெதுவாக முத்தமிட்டாள்.

    இந்த முறை தன் சட்டையின் இரண்டு buttonகளை கழற்றி விட்டு தன் nippleக்கு ஒரு inch மேலுள்ள இடத்தை தொட்டுக்காட்ட கொஞ்சம் தயக்கத்துடன் குமார் முத்தமிட வந்தான்.

    அவனின் தயக்கத்தை போக்க, விஜயா கூசுவது என்கிறது போல் செய்கை காட்ட, அவன் தலையை தள்ளி விட relax ஆகி சிரித்துக் கொண்டே முத்தமிட்டான்.

    இம்முறை குமார் ரொம்ப relax ஆக விளையாடினான், தன் வயிற்றை தொட்டு காட்ட , புவனா சற்று கீழ் இறங்கி அவன் T-shirtஐ தூக்கி வயிற்றில் முத்தமிட்டாள், அவனுக்கு உடல் கூசி புல்லரித்தது.

    விஜயா இந்த முறை தைரியத்தை வரவழைத்துவிட்டு தன் தொடையை தொட்டுக்காட்ட, குமார் fullஆ கீழ் இறங்கி அவள் பாவாடையை மெதுவாக உயர்த்திக் கொண்டே போனான், விஜயா வாள் தாங்க முடியவில்லை, ஜட்டியும் போட வில்லை, அப்டியே அவனுக்கு வசதியாக தொடையை விரித்தாள், இன்னும் ஒரே ஒரு inch போயிருந்தால் விஜயாவின் பிறப்புருப்பை பார்த்திருப்பான். அவளது அகண்ட தொடையில் முத்தமிட்டான். முத்தமிட்ட உடன் அவன் உதடு ஈரமாக இருந்தது, என்ன அத்த வேர்க்குதா என கேட்க, விஜயா ஆமா குட்டி என்று தலையாட்டினாள்,(அது வேர்வை இல்லை என்பது நமக்கும், விஜயாவுக்கும் மட்டும் தான் தெரியும்)

    விஜயாவிற்கோ சொர்கமே கண்ணுக்கு தெரிந்தது. தன் வாழ்நாளில் இப்படி யொரு சுகத்தை அனுபவித்ததே இல்லை.

    இது குமாரின் chance, குமார் யோசித்தான் எப்படியும் அம்மா வந்து நம்ம குஞ்சுக்கு முத்தம் கொடுக்க late ஆகும், அத்தையிடமே கேட்டா என்ன, அதான் எந்த இடத்த வேணாலும் தொட்டு காட்லாமேன்னு rule இருக்கே என யோசித்துக்கொண்டிருந்தான்.


    என்னடா குட்டி யோசிக்கர என விஜயா கேட்டு, சீக்கிரம் என அவசரப் படுத்தினான். அவளுக்கு எங்கே முத்து கரடி மாதிரி எந்திருச்சு இடஞ்சல் கொடுப்பானோ என்ற கவலை வேறு.

    குமார் தைரியமாக சிரிப்புடன் தன் குஞ்சை தொட்டுக் காட்டினான்,
    விஜயாவிற்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது

    ஒரு புன்முறுவலோடு மெதுவாக கீழே இறங்கினாள். குமார் ரொம்ப nervous ஆனான், correctஆக அவன் குஞ்சுக்கு பக்கத்தில் முகத்தை கொண்டு சென்றாள்.

    மெதுவா Bermudasஐ நீக்க குஞ்சு வெளியே வந்து விழுந்தது, மிகவும் பக்கத்தில் அவன் குஞ்சை இரு கைகளாலும் தடவி அதை ஆராய்ந்து கொண்டு இருந்தாள், ச்ச எவ்வளவு பெருசா இருக்கு என மனதில் நினைத்துக் கொண்டாள், அந்த நினைப்பே விஜயாவின் பாவாடையை பாதி ஈரம் ஆக்கியது.

    அவள் சூடான மூச்சுக்காற்று அவன் குஞ்சில் பட அவனுக்கு குறுகுறுத்தது. தன் lipsஐ ஈரமாக்கிக் கொண்டாள்.

    அவன் குஞ்சை முத்தமிட நெருங்கியபோது,
    அய்யய்யோ !!!!!!!!!!!! என்று அலறல் சத்தம் வெளியில் இருந்து கேட்டது------------*****-------
     
  10. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 9:

    அய்யய்யோ என்ற சத்தம் கேட்ட பின் விஜயா திடுக்கிட்டு குமாரின் குஞ்சில் இருந்து கை எடுத்ததில் bermudas ன் elasticக்கால் டப் என்ற சத்தம் கேட்டது. முத்து முழிப்பதற்குள் குமார் ஜட்டியை மாட்டிக் கொண்டான்.


    முத்து எந்திருச்சு படபடத்து என்ன சத்தம் என கேக்க கதவை திறந்து வெளியே போனான், அதற்குள் bathroom போய் தனது usual சேலைக்கு மாறினாள், பிறகு குமாரை ஏக்கத்துடன் பார்த்து, அவனையும் கூட்டிக்கொண்டு கீழே சென்றாள்.


    கீழே போய்ப் பார்த்தால் கத்தியது தன் மாமியார் என தெரிந்தது. தனது மாமானார் நெஞ்சு வலியால் துடிதுடித்துக்கொண்டிருக்க முத்து doctorக்கு phone பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

    குமார் அதிர்ச்சியாக, விஜயா அவனை தேத்தி, பயப் படாத குட்டி இது தாத்தாவுக்கு எப்பவும் வர நெஞ்சு வலி தான், என சொன்னாள், அதன் பிறகே அவன் relax ஆனான்.


    Doctor வந்தார், வந்து பார்த்து விட்டு இது third attack, அதனால உடனடியாக hospitalல் admit பண்ணியாக வேண்டும் என சொல்ல உடனடியாக ambulanceல் ஏத்தி விட்டனர், கூடவே அனைவரும் சென்றனர்.


    Hospital நெருங்கவே எல்லோரும் கொஞ்சம் Tension ஆகவே இருந்தனர். ICU வில் சேர்த்தனர். தாத்தாவுக்கு கொஞ்சம் serious என doctors சொன்னார்கள்.

    மணி சரியாக 3ஐ தொட்டது. எல்லோரும் தூங்கி தூங்கி விழுவதை பார்த்த முத்து, நீங்க எல்லோரும் ஏன் இங்க இருந்து கஷ்டப் படுறிங்க, நீங்க வீட்டுக்கு போய்ட்டு காலைல வாங்க, நான் அப்பாவை பாத்துக்ரேன் என்றான்.


    எவளோ சொல்லியும் பாட்டி கேட்பதாக இல்லை, சரிம்மா நீ மட்டும் இரு என்று சொன்னான், விஜயா வர்புறுத்தியும் முத்து குமாரையும் விஜயாவையும் கிளம்ப சொன்னான்.


    சரி என்று ஒரு call taxiல் ஏத்தி விட்டான், ஒரு அரை மணி நேரத்தில் இருவரும் வீடு வந்து சேர்ந்தனர், அவ்வளவு பெரிய வீட்டில் யாருமே இல்லை, இருவரை தவிர, இதற்கு தான் இருவரும் ஏங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

    எனினும் அந்த situation அவ்வளவு வசதியாக இல்லை game விளையாடுவதற்கு. இருவரும் தாத்தாவின் உடல் நிலை பற்றிய நினைப்பில் இருந்தனர்.

    விஜயா: குட்டி , சீக்கரம் தூங்கு நாளைக்கு சீக்கரமா காலைல hospital போகனும்.

    விஜயா: (தயக்கத்துடன்) இன்னைக்கு விளையாடுனமே விளையாட்டு உனக்கு அது பிடிச்சு இருந்துச்சா?

    குமார்: எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்சு இருந்துச்சு அத்த.

    விஜயா: நமக்கு இன்னோரு தடவ time கெடச்சுதுனா, விளையாடலாம், சரியா?

    குமார்: கண்டிப்பா விளையாடலாம் அத்த, நான் ரொம்ப interestஆ இருக்கன் தெரியுமா.

    விஜயா: ஆனா ஒரு விஷயம் நீ விளையாட ரொம்ப கூச்சப் படுற, எங்கிட்ட போய் உனக்கென்னடா கூச்சம், நான் உன் அம்மா மாதிரி இல்லையா?

    குமார்: அப்டியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல அத்த

    விஜயா: ஆமா நீ என் தொடைல முத்தம் குடுக்கும் போது தான் பாத்தனே, எவ்வளவு கூச்சப் பட்டைன்னு

    குமார்: அய்யோ நான் கூச்சப் படலாம் இல்ல , அத்த, எனக்கு அந்த game விளையாடும் போது என்னன்னே தெரில, வயிறெல்லாம ஒரு மாதிரியா, ரொம்ப சூப்பர் feelingஆ இருந்துச்சு. அப்படியே குஞ்சு பக்கம் எல்லாம் ஒரு மாதிரியா இருந்துச்சு.

    விஜயா: (மனதுக்குள்ளே சிரித்துக் கொண்டு) அப்பறம் ஏன் அந்த இடத்தில முத்தம் குடுக்க அத்தன் நேரம் பண்ணுன?

    குமார்: அது நான் சத்தம் போடாம நகுந்து போனேனா, இல்லைனா கட்டல் சத்தம் குடுக்து மாமா எந்திருச்சுவாரோன்னு ஒரு பயம் வேற!
    அது மட்டும் இல்லாம உங்க பாவாடையை மெதுவாக தூக்கி துாக்கி பார்த்தேன், ஆனா வரல, ஏன்னா உங்க வேர்வைல அது நல்லா ஒட்டி இருந்துச்சு. அதான் late ஆச்சு என explain பண்ணினான்.

    விஜயா: சிரித்துக் கொண்டே, அட அப்படியா, மாமாக்காக ஏன் பயப்படுற நாம என்ன தப்பா பண்றோம், விளையாட்டு தான விளையாடுரோம்? நான் கூட இந்த விளையாட்டுல உனக்கு interest இல்லியோன்னு நெனச்சன்.

    சரி நாளிக்கு எல்லாரும் hospital ல busyஆ இருப்பாங்க, நாம ரெண்டு பேர் மட்டும் தான் இருப்போம், விளையாடலாம்? என கூறுனாள்.
    குமார் ஆர்வமாக தலாயாட்டினான்.

    குமார்: சரி அத்த, எனக்கு தூக்கம் வருது. நான் வேணா என் roomக்கு போய் தூங்கட்டா?

    விஜயா[​IMG]கிட்டத்தட்ட விஜயாவின் ஜட்டி முழுவதுமாக நனைந்து இருந்தது) ஏன் குட்டி, அத்த கூட படுத்து தூங்க மாட்டியா?

    குமார்: ஹா ஹா அப்டிலாம் இல்ல அத்த

    விஜயா: சரி வா நாம இரண்டு பேரும் இதே bedல படுத்துக்கலாம்.

    என்று அதே bedல் படுத்துக் கொண்டனர்.

    காலஐ பொழுது விடிந்தது, காலைலயே குளித்துவிட்டு freshஆக இருந்தால்,

    Phoneல் மாமனாரின் உடல்நிலையை விசாரித்துக் கொண்டாள்.

    முத்து, இப்பொழுது அவருக்கு கொஞ்சம் பரவாயில்லை என்று சொன்னான், நாங்க வரணுமா என்று கேட்டாள்,

    முத்து, இல்லை இல்ல நானே பார்த்து கொள்கிறேன், குமாரை பத்திரமா பாத்துக்க, என்று சொன்னான். நாங்க எப்படியும் நாளைக்கு வந்து விடுவோம் என கூறினான்.

    குமார் எழுந்து குளிக்க போனான், விஜயா அவனை குளிக்க வைக்கலாமா என யோசித்தாள், பின்பு அதான் night game விளையாட போறோமே? அப்புறம் என்ன, என்று ஒரு புன்முறுவலோடு மெதுவாக தனக்குள்ளே பேசிக்கொண்டாள்.

    இருவரும் ஒன்றாக சாப்பிட்டு, பேசிக்கொண்டே timepass பண்ணிக்க கொண்டிருந்தனர். சூரியன் மெல்ல மெல்ல மறைந்தான்.

    இருவரும் அந்த gameற்காக மனதுக்குள்ளேயே ஒரு குதூகலத்துடன் ready ஆகினர். -------******---------
     
  11. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 10:

    இரவு எப்படா ஆகும் என விஜயா காத்துக்கொண்டிருந்தாள். விஜயா தனது விருப்பமான TV serial பார்த்துக் கொண்டிருக்க, குமார் computerல் game விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்.

    மணி ஒரு 9 இருக்கும், விஜயா குமாரை சாப்பிடுவதற்க்காக தேடி சென்றாள். அங்கே குமாரிடம் கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

    விஜயா: உனக்கு எத்தன friends இருக்காங்க

    குமார்: (game விளையாடிக்கொண்டே) எனக்கு ஒரு 4 best friends இருக்காங்க த்த

    விஜயா: girl friends யாருமே இல்லியா?

    குமார்: நான் சின்ன வயசுல இருந்து படுச்சது boy's school, அப்பறம் படுச்சு முடுச்ச ஒடனே boy's collegeல சேர்ந்துட்டேன், so girls கூட பழகவே எனக்கு chance கெடைக்கல.

    விஜயா: உண்மையாவா சொல்ற நம்பவே முடில, அப்ப வீட்டு பக்கத்தில இருக்க girls கிட்ட கூட பேசினது இல்லியா?

    குமார்: இல்லவே இல்ல, நான் வீட்டை விட்டு வெளிய போனா தான, என் வாழ்க்கைல எனக்கு தெருஞ்ச ரெண்டே girls நீங்களும் என் அம்மாவும் மட்டும் தான்.

    விஜயா: சிரித்துக்கொண்டே நானும் உங்கம்மாவும் girlsஆ?

    குமார்: ஆமா பின்ன இல்லியா?

    விஜயா: சரி உன்க்கு அம்மா கூட இருக்கறது ரொம்ப புடுச்சி இருந்துச்சா? இல்ல என்கூட இருக்கறது ....

    குமார்: எனக்கு எந்த difference மே தெரில அத்த, நீங்களும் அப்படியே எங்க அம்மா மாதிரி தான் நடத்துகிறீங்க, எங்கம்மாவும் உங்கள மாதிரியே என் மேல ரொம்ப பாசமா நடந்துக்குவாங்க.

    விஜயா: ஓஹோ அப்ப சொல்லு, நான் அழகா இல்ல உங்கம்மா அழகா?

    குமார்: எனக்கு தெருஞ்சு நீங்க ரெண்டு பேருமே அழகு, என்ன அம்மா கொஞ்சம் ஒல்லியா இருப்பாங்க.

    விஜயா: அப்போ நான் குண்டா அசிங்கமா இருக்கனா?

    குமார்: ச்சச்ச குண்டு லாம் இல்ல, எங்கம்மா வோட compare பண்ணும் போது. நீங்க கருப்பா இருந்தாலும் கலையா இருக்கிங்க

    விஜயா: அப்ப சரி, நீ ஏதாச்சும் girlsஅ அம்மனமா பாத்து இருக்கியா?

    குமார்: ம்ஹூம் இது வரைக்கும் chance கிடைக்கல, ஆனா எங்கம்மாவ கிட்டத்தட்ட அம்மனமா பாத்து இருக்கேன்.

    விஜயா: கிட்டத்தட்டனா?

    குமார்: எங்கம்மா எப்பவும் குளிச்சுட்டு என் முன்னால தான் dress மாத்துவாங்க, அப்ப அவங்கள பாதி அம்மனமா பாத்து இருக்கேன், ஆனா அவங்க இடுப்புக்கு கீழ பாத்தது இல்ல.


    விஜயா: அப்படியா! சரி உங்கம்மா உன்ன அம்மனமா பாத்து இருக்காங்களா?

    குமார்: குளிக்கும் போது எப்போமே நான் அம்மனமா தான குளிப்பேன்?

    விஜயா: அப்பறம் குளிக்கும் போது என்னாகும்னு சொல்லு.

    குமார்: அம்மா first dressலாம் அவுத்திட்டு வெரும் பாவாடையை மட்டும் கட்டிக்குவாங்க, அதுக்கப்பறம் என்ன உள்ள வர சொல்லி குளிக்க வைப்பாங்க.
    அப்பறம் என்ன குளிக்க வச்ச ஒடனே நான் போய்ருவேன் அதுக்கப்றம் எங்கம்மா குளித்துவிட்டு வருவாங்க.

    விஜயா: நீ இவ்ளோ பெரிய பய்யன் ஆயிட்டியே உனக்கே குளிச்சுக்க தெரியாதா?

    குமார்: (அப்பாவியாக) எனக்கு தான் முதுகு லாம் எட்டாதே?

    விஜயா: ஆமாமா correct

    குமார்: சரி நீங்க எப்படி குளிப்பீங்க?

    விஜயா: எனக்கு பாவாடை லாம் கட்டி குளிக்க பிடிக்காது, எப்பவும் அம்மனமா தான் குளிப்பேன்.

    குமார்: ஆமா த்த அது தான் bestஉ

    விஜயா: ஆமா நீ படம் லாம் பாப்பியா?

    குமார்: ஓ theatre லாம் போறது எனக்கு பிடிக்காது, TV ல போட்டா மட்டும் பாப்பேன்.

    விஜயா: English படம்லாம் பாத்து இருக்கியா?

    குமார்: அதான் த்த TVல போட்டா மட்டும் தான் பாப்பேன்,

    விஜயா: உன் friendsவீட்ல போய் ஏதாச்சு படம் போட்டு பாத்து.....

    குமார்: ச்சச்ச chanceஏ இல்ல.

    விஜயா: மனதுக்குள்(அடப்பாவி இவ்ளோ நல்லவனா இருக்கானே) சரி blue film லாம் கேள்வி பட்ருக்கியா?

    குமார்: அப்படினா?

    விஜயா: Bitஉ படம் குட்டி

    குமார் : கேள்வி பட்டு இருக்கேன் ஆனா இதுவரைக்கும் பாத்தது இல்ல அத்த

    விஜயா: மனசுக்குள் (அடப்பாவி இவ்ளோ innocentஆ ஒரு பையன் இருக்க முடியுமா)

    இவர்கள் பாட்டுக்கு பேசிக் கொண்டே இருக்க Time போனதே தெரியவில்லை.

    சரி வா குட்டி சாப்பிடலாம் என சொல்ல, இல்ல அத்த எனக்கு சுத்தமா பசிக்கவே இல்ல

    ஏன் என்று கேக்க, இல்லத்த காலையில் இருந்து ஒரே வயித்து வலி என சொன்னான்.

    சரி உனக்கு Urine எப்டி போச்சு , normalஆ வா, இல்ல மஞ்சளாவா?

    மஞ்சக் colourஆ த்த, என்று சொல்ல

    அப்ப அது கண்டிப்பாக heatஆ இருக்கும், சரி இரு விளக்கெண்ணெய எடுத்துட்டு வரேன், அத கொஞ்ச நேரம் உன் தொப்புள்ள விட்டா சரி ஆகிடும் என்று சொன்னாள்.

    குமாரும் சரி என்று சொன்னான்.

    சரி தொப்புள காட்டு என சட்டையை தூக்கிவிட்டு தொப்புள காட்டி படுத்தான்,

    விஜயா எண்ணெயுடன் வந்தாள், குட்டி இந்த dress வேண்டாம், oil பட்டுச்சுனா wasteஆ போய்டும், அதனால நீ போய் dressலாம் கழட்டிட்டு வெறும் towelஐ மட்டும் இடுப்போட கட்டிட்டு வா என சொன்னாள்.

    சரி அத்த என்று உடனடியாக அவன் roomபோயி full dressஐயும் கழட்டிட்டு, ஜட்டி முதற் கொண்டு ,துண்டோடு வந்தான்,

    அவனை பார்த்து எச்சில் முழுங்கினாள் விஜயா,

    அவள் முன்னே படுக்க, குளிர்ச்சியான எண்ணெய்ய அவன் தொப்புளில் உற்றினாள். அவனுக்கு சுகமாக இருக்க, அப்படியே அவன் துண்டை அப்படியே இழுத்தாள், துண்டு கொஞ்சம் கீழிறங்கி, அவன் அடி வயிற்றில் உள்ள சுருள் முடிகளை காட்டியது,

    அதற்க்கப்பறம் எவ்வளவோ இழுத்து பார்த்தும் துண்டு கீழே இறங்கவில்லை.

    அவளோ tightஆக கட்டி இருந்தான்.(விஜயா அவனை மனதுக்குள்ளேயே கடிந்து கொண்டாள்)

    ஒரு பத்து நிமிடத்தில் தன் வலி சரியாகி விட்டதாக குமார் எந்திருச்சு ஒரு பெருமிதத்தோடு சொன்னான்.

    அப்படியே விஜயா, குட்டி எனக்கும் சூடா இருக்கு எனக்கும் எண்ணெய தேச்சு விடுறியா என கேக்க, சரி அத்த படுங்க என சொல்ல, ஒரு ஆர்வத்தில் அப்படியே படுத்தாள்.

    அத்த உங்க சேலை spoilஆயிடாதா? போய் அவுத்து வச்சிட்டு வாங்க, என சொல்ல, சிரித்துக்கொண்டே, நேற்று போட்ட அதே shirt, கீழே பாவாடையோடு வந்தாள்,
    அப்படியே தன் சட்டையை துாக்கி தன் தொப்புள காட்டிக்கொண்டு படுத்தாள், அவளது ஆழமான தொப்புள அவ்வளவு அழகாக இருந்தது,

    அத்த உங்க தொப்புள் ரொம்ப அழகா இருக்கு என சொல்ல வெக்கப்பட்டு சிரித்தாள்.

    அப்படியே எண்ணெய்ய ஊற்றி அவள் தொப்புள தடவ, அப்படியே சுகத்தில் சொக்கி கண்ணை மூடி படுத்துக் கொண்டாள்.---------
     
  12. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம்:11

    அப்படியே அவன் massageல் சொக்கி படுத்துக் கொண்டிருந்தாள் விஜயா, அவனும் அகளமான, அழகான தொப்புள் இதற்கு முன் பார்த்ததில்லை என்பதால், ஆர்வத்தில் தடவிக் கொண்டே இருந்தான்.

    எண்ணெய் நல்ல lubricate ஆக இருந்ததால், கை நல்லா வசதியாக போய்க்கொண்டிருந்தது.

    கிட்டத்தட்ட பாவாடை கீழே இறங்கி இருந்தது. இன்னும் கொஞ்சம் கீழே இறங்கினால் அந்த முடிகளை பாக்கலாம். அரை மயக்கத்தில் இருந்தால் விஜயா!

    திடீரென்று Phone அடிக்க அதை போய் attend பண்ணினான், குமார். அரை மயக்கத்தில் இருந்து சுயநினைவுக்கு வந்தால் விஜயா. யார் என பார்க்க போனாள்.

    அங்கே பார்த்தால் phoneல் சிரிச்சு சிரிச்சு பேசிக் கொண்டிருந்தான் குமார், அவன் பேசும் பேச்சிலேயே புவனாவிடம் தான் பேசுகிறான் என யூகித்தாள்.

    சரி அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் வரை கொஞ்ச நேரம் TV பாக்கலாம் என், தொப்புளை திறந்து வைத்துக் கொண்டே, TV பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.

    புவனா phoneல் குமாரை நினைத்து உருகிக் கொண்டிருந்தாள்.

    புவனா: தங்கம் உன்ன பாக்காம என்னால இருக்க முடியலடா, வாழ்க்கையே வெறுப்பா இருக்குடா

    குமார்: நீ தான் எல்லாத்தையும் முடுச்சுட்டு சீக்கரம் வரன்னு சென்னியே, அப்பறம் ஏன், late ஆகுது?

    புவனா: அத ஏன்டா கேக்கற, படத்துல நடிக்க வேண்டிய heroine late பண்ணதால, அந்த director எங்கள உயிர் எடுக்கரான்.

    உங்க அப்பா பாவம் எனக்காக காத்திருந்தே நொந்து போய்டாரு.

    குமார்: அச்சச்சோ அப்ப சொன்ன தேதில நீ வர மாட்டியா?

    புவனா: இல்லடா தங்கம், இன்னும் late ஆகும்.

    குமார்: போம்மா ஏம்மா இப்படி பண்ற, பேசாம cancel பண்ணிட்டு இங்க வா

    புவனா: நானும் அதான்டா நெனச்சேன், but agreement, போட்டு குடுத்துட்டனே, முடுச்சு குடுக்கரத தவர வேற வழியே இல்ல.

    குமார், அழுகற மாதிரி பேச

    புவனா பதறிப் போய், தங்கம் நீ வருத்தப் படாதடா, அம்மா னால முடுஞ்ச அளவு சீக்கரம் வரப் பாக்கறேன். நீ அங்க சந்தோசமா இருக்கற, அப்டிங்கற ஒரே நெனப்புல தான், நான் இங்க பல்ல கடுச்சுட்டு சமாலிச்சுட்டு இருக்கேன் தெரியுமா?

    குமார்: இங்க சந்தோசத்துக் கெல்லாம் எந்த குறைச்சலும் இல்ல, அத்த என்ன அவுங்க சொந்த புள்ள மாதிரி பாத்துக்கராங்க, மாமா நான் என்ன கேட்டாலும் வாங்கித் தராரு.

    இருந்தாலும் என் மனசுல ஒரே ஒரு கவல தான். நீ என்கூட இல்லைங்கரது தான். எனக்கு பறக்கர மாதிரி இருக்கு, சீக்கிரம் வா, சீக்கரம் வா என அடம் பிடிக்க ஆரம்பித்தான்.

    புவனா தன் மகன் தன் மீது வைத்துள்ள பாசத்தை நினைத்து கண் கலங்கினாள்.

    புவனா: டேய் என்னடா தங்கம் LKG குழந்தை மாதிரி அடம் பிடிக்கற, உனக்கு 19 வயசு ஆயிடுச்சு, college படிக்கர, ஞாபகம் வச்சுக்க

    குமார்: ஆமா போ, இத்தன் வருசம் என்ன விட்டு பிருஞ்சிரிக்கியா? இப்ப மட்டும் ஏன் இப்படி பண்ற

    புவனா: இப்ப நான் உனக்கு phone பண்ணது தான் தப்பா போச்சு போல, இல்லனா நீ வாட்டுக்கு சிவனேன்னு இருந்திருப்ப

    குமார்: அதெல்லாம் விடு, இப்ப நீ வர்ரியா இல்லியா?

    புவனா: அடேய் திரும்பவும் மொதல்ல இருந்து ஆரம்பிக்காத, என்று அவனை சமாளிக்க முத்தமா குடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
    முத்தம் கிடைத்தவுடன் கொஞ்சம் solve ஆனான்.

    குமார்: அப்பறம் சொல்ல மறந்துட்டேன் உங்கப்பா hospitalல seriousஆ இருக்கு.

    புவனா: அய்யய்யோ!! என்னடா சொல்ற? எப்போ எப்டி

    குமார்: நீ ஒன்னும் கவலை படாத, இது எப்பவும் வர்ற heart attack தானாம்.

    புவனா: இத ஏன் எங்கிட்ட சொல்லல, அண்ணன், அண்ணி கூட சொல்லல? சரி இப்ப hospitalலையா இருக்க தங்கம்?

    குமார்: இல்ல மா hospitalல தான் இருந்தோம், அப்பறம் மாமா தான் என்னையையும் அத்தையையும் வீட்டுக்கு போக சொல்லிட்டாரு.

    புவனா: சரி அத்த பக்கத்துல இருந்தா கூப்பிடு

    குமார்: இரு ஒரு நிமிசம்

    அத்தய பார்க்க போனான் குமார், அங்கே பாத்தா அப்படியே தொப்புள திறந்து போட்ட மேனிக்கே, sofaல் தூங்கி கொண்டிருந்தாள் விஜயா.

    குமார்: அம்மா அத்த தூங்கிட்டாங்க

    புவனா: அட நான் ஒரு முட்டாள், மணி என்னனு கூட தெரியாம, சரி அவங்கள disturb பண்ணாம நீ போய் தூங்கு, நான் காலைல பேசிக்கரேன்.

    குமார்: சரிமா எனக்கும் தூக்கம் வருது, bye

    புவனா: டேய் முத்தம்?

    குமார்: இந்தா உம்மா உம்மா உம்மா மா மா மா............போதுமா? நேர்ல வா உனக்கு நிறையா தரேன், அப்பறம் நிறைய games கத்து வச்சுருக்கேன் உன் கூட விளையாட

    புவனா: என்ன game டா?

    குமார்: நேர்ல தான் சொல்வேன். சரி good night

    புவனா: சரி, good night.

    Phoneஐ வைத்துவிட்டு அத்தையை பாக்க போனான், அங்கே ஷகிலா பட sex poster போல் படுத்துக் கொண்டிருந்தாள் விஜயா.

    அவள் தொப்புளை பார்த்த அவன் ஒரு நிமிசம் தன்னை மறந்து அதன் அழகில் மயங்கி, அப்படியே அவள் பக்கம் நெருங்கினான்.

    மெதுவாக குனிந்து தொப்புளில் முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தான். மெய் மறந்து அப்படியே ஒரு 5நிமிசம் முத்தம் குடுத்துக் கொண்டே இருந்தான்.


    விஜயா அப்படியே தூக்கத்திலேயே முனங்கினாள்.

    அச்சச்சோ அத்த முழுச்சுடு வாங்களோ என்ற பயத்தில் மனமின்றி அந்த roomஐ விட்டு விலகினான்.

    விலகி வந்தவன் தன் குஞ்சை பாரக்க அது 90 degreeல் நின்றது.

    ஏன் இப்படி தூக்கிட்டு நிக்குது, எப்பவும் காலைல முழிக்கும் போது தான இப்டி நிக்கும், சரி அம்மா வந்த ஓடனே doubtஅ clear பண்ணிக்கலாம், என்று தனக்கு தானே பேசிக்கொண்டு தூங்கச் சொன்றான்.-------*****---------
     
  13. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 12:

    அன்று இரவு fullஆ ஒரே குஜால் கனவாகவே வந்தது குமாருக்கு. அத்தை முத்தமிட்டது, அன்று ஒருநாள் அத்தை தன் குஞ்சை கையில் எடுத்து பார்த்தது என, ஒரே கச கச என்று கனவு வந்தது.

    எந்திருச்சு பார்க்கும் போது தன் குஞ்சில் இருந்து ஒரு திரவம் வந்து ஜட்டியை நனைத்து இருந்தது.

    அதனால் இதை சாக்காக வைத்து கொண்டு காலையிலேயே குளித்து முடித்து freshஆக இருந்தான். சரி என்று computerல் game விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்.

    அந்த நேரம் phone அடிக்க, பார்த்தால் மாமா பேசினார். தம்பி போய் அத்தைய கூப்பிடு என்று சொல்ல, அத்தையை தேடினான், அங்கே அவன் அத்தை சேலை கட்டாமல் வெரும் jacket and பாவாடை கட்டிக்கொண்டு சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

    குமாருக்கு அவள் தொப்புளை பார்த்த உடனே ஏதோ ஒரு விதமான சந்தோசம் தனக்குள் பீரிட்டு கொண்டு இருப்பதை உணர்ந்தான்.

    அத்தையை கூப்பிட, அவள் ஆசையாக அவனை பார்த்து என்ன குட்டி என்று கேட்டாள்.

    குமார், அத்த மாமா phoneல , சரி இந்த noodlesஅ கிளறிட்டு இரு, வந்தர்ரேன் என்று சொல்லி phone எடுத்தாள்.

    Phoneல் முத்து, அப்பா condition இன்னும் criticalஆ தான், இருக்கு, அதனால வர late ஆகும், நீங்க ரெண்டு பேரும் அங்கயே இருங்க, சரியா?

    உனக்கு குமார பாத்துக்க எதுவும் தொந்தரவா..... பேசி முடிக்கும் முன்பே, அட அதெல்லாம் எந்த தொந்தரவும் இல்ல, அவன் உண்டு அவன் வேலையுண்டுன்னு இருக்கரான். என்று சொன்னாள் விஜயா.

    சரி அப்ப நீயும் குமாருமே போய்ட்டு வந்துருங்க சரியா? எல்லாத்தையும் கேட்டதா சொல்லு சரியா என்று சொல்லி phoneஐ cut செய்தான் முத்து.

    விஜயா பேசுவதை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்து கொண்டே இருந்தான் குமார். அவளின் அழகான, இடுப்பு, அவள் தொப்பையின் மடிப்பு என ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

    பேசி முடித்த பின், குமார் என்ன என்று விசாரிக்க, தாத்தாக்கு உடம்பு இன்னும் சரியாலையாம், அதனால வரதுக்கு late ஆகுமாம் என்று சொன்னாள்.

    சரி குட்டி சீக்கரம் சாப்பிட்டு முடி, நாம இன்னைக்கு ஒரு கல்யாணதுக்கு போகணும், போய்ட்டு வரலாம்.

    உடனே குமார், ஹய்யா ஜாலி என்று குதூகலமாக ready ஆனான்.


    குமார் ஒரு நல்ல T-shirtம் Jeans pantம் போட்டுக் கொண்டான், விஜயாவோ ஒரு அருமையான Red colour பட்டு புடவையை கட்டிக்கொண்டாள்.

    அந்த சேலை அவளுக்கு கச்சிதமாக suit ஆனது. குமார் அந்த சேலையில் தொப்புளை தேடினான், ஆனால் நன்றாக மேலே தூக்கி கட்டி இருந்தாள்.

    குமார் lightஆக ஏமாற்றம் அடைந்தான்.


    Driver carஓட்ட பின் seatல் விஜயாவும் குமாரும் உட்கார்ந்து இருந்தனர்.

    அத்த யார் கல்யாணதுக்கு போறோம் என்று கேட்டான்.

    விஜயா: அதுவா என் பழைய friendஓட பொண்ணுக்கு. Actualஆ நாம எல்லருமே போலான்னு தான் plan பண்ணி இருந்தேன் ஆனா அதுக்குள்ள தாத்தாவுக்கு இப்படி ஆயிடுச்சு

    குமார்: இன்னும எத்தன தூரம் அத்த போகணும்?

    விஜயா: இன்னும் ஒரு 3மணி நேரமாவது travel பண்ணனும். நீ வேணா பாரேன் உனக்கு அந்த இடம் ரொம்ப புடிக்கும்,

    குமார்: அப்படி என்ன இடம் அத்த?

    விஜயா: அது kerala border ஆச்சா, அதனால குளிர் காத்து, fullஆ தென்ன மரம், ரொம்ப அருமையான கிராம், பண்ணை வீடுலாம் இருக்கு.

    குமார்: கற்பனை செய்துகொண்டே, ஆகா நினச்சாளே superஆ இருக்கு அத்த,

    என்று ஆர்வ மிகுதியில் அவள் கண்ணத்தில் முத்தமிட்டான்.

    விஜயா சிரித்துக்கொண்டே பொரு பொரு நீ பாக்கத் தான போறா என்று சொன்னாள்.

    அந்த இடத்தை நெருங்க காதோரம் சில் என்ற காற்று அடிப்பது போல feel ஆனது.
    அது ஒரு அழகிய கிராமம், விஜயாவுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது, இந்த காலத்துல போயி கிராமத்துல கல்யாணம் வச்சிரிக்காங்களே என்று.

    இடம் வந்தது, பார்த்தால் வானமே தெரிய வில்லை, எல்லாம் தென்னந்தோப்பு தான்.

    விஜயாவை பார்த்தவுடன் ஒரு நடுத்தர வயது பெண், வந்து அவள் இரு கைககளையும் பிடித்து கொண்டாள், அவள் வாய் முழுவதும் பல்லாக இருந்தது.
    ஏன் முத்து, உங்க மாமனார், மாமியார் லாம் வரலியா? என்று கேக்க

    அது பெரிய கதை நான் அப்பறம் சொல்ரன், நீ போயி மத்தவங்கள கவனி என்று அனுப்பி வைத்தாள் விஜயா.

    விஜயாவும், குமாரும் ரெண்டு chairகளை எடுத்து க் கொண்டு கூட்டத்தில் இருந்து சற்று தள்ளி ஒரு சின்ன தென்னையின் நிழலில் உட்கார்ந்தனர்.

    பார்த்தவர்கள் அனைவரும் இருவரையும் அம்மா, மகன் என்றே நினைத்திருந்தனர்.
    குமாரும், விஜயாவும் உடகார்ந்த படியே இயற்க்கையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

    விஜயா: உனக்கு இடம் பிடுச்சிரிக்கா?

    குமார்: அய்யோ chanceஏ இல்ல செம superஆ இரிக்கு என்றான். ச்ச எவ்வளவு அமைதியா இருக்குல அத்த, என சொன்னான்.

    அதற்குள் அந்த பெண்மணி மீண்டும் ஒரு chairஓடு வந்தாள், ஆமா இந்த பையன் யாருடி விஜயா என்று கேக்க, அவன் என் நாத்தனார் பையன் என்று அறிமுக படுத்தினாள்,

    அப்பறம் ஏன் அவர்கள் இருவர் மட்டும் வந்தனர் என்ற கதையையும் சொல்லி முடித்தாள். சரி ஒன்னு பண்ணுங்க கல்யாணம் சாயந்திரம் முடுஞ்சுரும், நீங்க ரெண்டு பேரும் எங்க கூடவே ரெண்டு நாள் தங்குங்க, அப்றம் எல்லாருமே சேர்ந்து போலாம், சரியா என்றாள்?

    விஜயா தடுத்து இல்லடி இன்னைக்கு சாயந்தரமே நாங்க கிளம்புரோம் என்று சொல்ல, அவள் கேட்காமல் அன்பு தொல்லை செய்தாள், சரி என்று விஜயாவும் ஒத்துக்கொண்டாள்.
     
  14. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    குமாரை பார்க்க அவன் ok என்று தலையாட்டினாள்.

    கல்யாணம் நல்லா சிறப்பாக நடந்தது. நல்ல விருந்து என ஒரே அமர்க்களமாக இருந்தது. இரவிலும் அவர்கள் அதே இடத்தில் chair போட்டு பேசிக்கொண்டு இருந்தனர்.

    விஜயாவிடம் இன்னைக்கு ஒரு night adjust பண்ணிக்கங்க நாளிக்கு நம்ம பண்ணை வீட்டிக்கு போய்ரலாம் என்று சொன்னாள்.

    இடம் கிடைக்காததால், குமார் ஒரு Roomஇலும் விஜயா வேரொரு roomஇலும் படுக்க நேரிட்டது. எப்படியோ ஒரு night adjust செய்து கொண்டனர்.

    காலையில் எல்லோரும் கிளம்ப குமார், விஜயாவை அவள் தோழி, அவள் பண்ணை வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

    பண்ணை வீட்டுக்கு சென்ற உடன், அவள் தோழி, நான் சில ஏற்பாடு செய்ய வேண்டி இருக்கிறது ,அது வரைக்கும் இது உங்க வீடு மாதிரி சரியா? பிறகு வருகிறேன் என சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.


    அது ஒரு மிகப்பெரிய பண்ணைவீடு, வேலை ஆட்கள் மட்டும் ஒரு 30 பேர் இருந்தனர்.

    அதில் மூவரை மட்டும் introduce பண்ணி வைத்தாள், ஒரு சின்ன பையன், ராசு, அப்பறம், அவன் அம்மா கனகா(ரொம்ப சின்ன வயசா இருந்தா), அவன் அப்பா ராமய்யா. ராமய்யா தான் அந்த இடத்துக்கு in charge மாதிரி. அவர்களும் அந்த பண்ணை வீட்டின் பக்கத்திலேயே உள்ள ஒரு குடிசையில் வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தனர்.

    ராமய்யா இளநீர் வெட்டிப்போட,
    இருவரும் இளநீரிலயே குளித்தனர். பிறகு சாப்பாடு ஏற்பாடு செய்ய இருவரும் சாப்பிட்டனர், விஜயா முத்துக்கு phone பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாள், முத்துவும் அதான் சரி, நீங்களும் ஒரு ரெண்டு மூணு நாள் அங்கயே தங்கிட்டு வாங்க, இங்க ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல என்று சொல்லி phoneஐ cut செய்தான்.

    விஜயா: sorry டா குட்டி நேத்து ரொம்ப சிரமப் பட்டியா?

    குமார்: பரவால்ல அத்த, அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையே இல்ல, எப்படியோ இன்னைக்கு ஒரு நல்ல இடம் கிடைச்சிருக்குள

    விஜயா: சரி வரியா அப்படியே தோப்ப சுத்தி பாத்துட்டு வரலாம்.

    அங்கே அந்த மூவரும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் ரொம்ப வெகுளியாக இருந்தனர், கனகா கூச்சப்பட்டுக்கொண்டு விஜயாவுடன் பேச வில்லை, ராசுக்கு ஊட்டி விட்டுக்கொண்டு இருந்தாள்.

    ராமய்யாவிடம் அந்த இடத்தின் history எல்லாம் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

    ராமய்யா: இது உங்க பையனா அம்மா?

    விஜயா: இல்ல பா, இது என் நாத்தனார் பையன்.

    ராமய்யா: பையன் ரொம்ப நல்ல பையனா இருக்காருமா!

    விஜயா: ஆமாப்பா, அது உன் பையனும் பொண்டாட்டியா?

    ராமய்யா: ஆமாங்க, அவ ரெண்டா தாரம், மூத்த தாரத்து பசங்க எல்லாம் வெளியூர்ல இருக்காங்க, அவளுக்கு 13 வயசா இருக்கும்போதே கல்யாணம் பண்ணிட்டேன் என தலையை சொரிந்தான்.

    ஆச்சரியத்துடன் ஓஹோ அப்படியா!

    சரிப்பா நான் போறன் என்று சொல்லி கிளம்பினாள்.
    அம்மா நான் இங்க தான் இருப்பேன், ஏதாச்சும் உதவினா கேளுங்க என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான்.

    குமார், வெளியே சுத்திப் பாக்கலாம் என்று சொல்ல, விஜயாவும் சரிவா என்று கூட்டிப்போனாள்.

    அப்படியே தென்னந்தோப்பு fullஆ சுத்திப் பார்த்தனர்,

    கடைசியாக இருட்டும் சமயம் மெதுவாக நடந்து போயி pumpset பக்கம் போனார்கள் அங்கே ராசுவும், கனகாவும் tank தண்ணீரில் சிரித்துக்கொண்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் கள்ளம் கபடம் இல்லாமல் விளையாடி கொண்டு இருப்பதை பார்க்கும் போது தானும் தன் அம்மா புவனாவும் விளையாடுவது ஞாபகத்துக்கு வந்தது குமாருக்கு.

    விஜயாவும், குமாரும் அவர்கள் விளையாடுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அப்படியே சுத்தி, முத்தி பார்த்து யாரும் இல்லை என்பதை முடிவு செய்து கொண்டு திடீரென்று கனகா தன் ஆடையை அவிழ்க ஆரம்பித்தாள். குமார் அதை கவனிக்க, விஜயா பார்க்கிராளா என பாக்க, அவள் சட்டென்று அதை கவனிக்காததுபோல் வெரும் phoneஐ காதில் வைத்து கொண்டு வேறொங்கோ பார்ப்பது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

    அப்படியே ராசுவின் dressஐ யும் கழட்டினாள், இருவரும் அம்மணமாயினர்.
    அந்த தொட்டியில் நீந்தி விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். குமாரும் விஜயாவும் ஆர்வமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
    தொட்டியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தவர்கள், திடீரென முத்தமிட ஆரம்பித்தனர். போக போக முத்தங்கள் ஒரு மாதிரியாக போக ஆரம்பித்தது.

    விஜயாவிற்கு கை chillஎன ஆனது.

    ராசு கொஞ்சம் கீழிறங்கி அவன் அம்மாவின் மார்பை சப்ப ஆரம்பித்தான்.
    அவன் சப்ப சப்ப அவன் தலை முடியை கோதிக்கொண்டிருந்தாள் கனகா.
    ரொம்ப mood ஆன கனகா, ராசுவை திட்டில் உட்கார சொன்னாள், அவன் உட்கார்ந்த உடன், லபக் என்று அவன் குஞ்சை நாய் biscuitஐ கவ்வுவது போல் கவ்வினாள்,

    கொஞ்சம் அப்படியே வாயில் வைத்து சப்ப ஆரம்பித்தாள், ராசு அப்படியே அவள் தலையை தன் இரு கைகளாலும் இருக பிடித்து கொண்டான். அது அப்படியே பெருசானது. கொஞ்ச நேரம் சப்பிக்கொண்டே இருந்தாள், குமாருக்கு அதை பார்க்க பார்க்க தலையில் மின்னல் வெட்டியது.

    விஜயாவோ phoneல் மும்மறமாக இருந்தபடி act கொடுத்தாள். ராசு ஏதோ சொல்ல, கனகா டக் என்று signal கொடுக்க இருவரும் dressஐ எடுத்துக் கொண்டு pump set roomக்குள் ஓடினர், அங்கே போய் கதவை தாழ் போட்டுக் கொண்டனர்.

    குமார் என்ன நடக்கிறது என பார்க்க முடியலயே என்ற ஆதங்கத்தில் இருக்க, விஜயா கடைசி வரை வெரும் phoneஐ காதில் வைத்து கொண்டே shock ஆனாலும் actingஐ maintain பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். அப்படியே குமாரை ஓரக் கண்ணால் பார்க்க, குமார் அதிர்சியில உறஞ்சி போயி காய்ச்சலே வருவது போல இருந்தான். ----------*******-------------
     
  15. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 13:

    ஒன்றும் தெரியாதவள் போல, விஜயா குமாரிடம், ஏன்டா குட்டி ஒண்ணுமே பேசாம வர?

    இல்ல அத்த நீங்க phoneல busyஆ இருந்திங்க அதான் உங்கள disturb பண்ண வேண்டாம்னு..

    ஓ அதுவா நானும் அப்ளே இருந்து உங்க மாமாக்கு phone பேச try பண்ணிட்டே இருக்கேன், lineஏ கிடைக்க மாட்டிது.

    அவர்கள் போக போக, பின்னாடியே குளித்து முடித்து, ஈரத் துணியுடன் கனகாவும், ராசுவும் வந்தனர். விஜயா என்ன ரெண்டு பேரும் குளிச்சிங்களா?

    ஆமாங் மா, தண்ணி வெது வெதுன்னு வந்துச்சுங்களா அதான், இவனையும் குளிப்பாட்டிட்டு நானும் குளிச்சிட்டு வரனுங், என்றால் அப்பாவியா கனகா.

    விஜயா, மனதுக்குள், அடிப்பாவி இத்தன நேரம் என்ன ஆட்டம் போட்டிங்களோ

    கனகா, ஏதாச்சும் உதவி வேணுங்களாமா?

    இல்ல தேவைனா கூப்படுரேன்.

    சரிங் என்று சொல்லி கிளம்ப
    ராசு மெதுவாக புன்னகைத்தபடி அமைதியாக அவள் பின்னாடியே வீட்டுக்குள் சென்றான்.

    குமாருக்கு அவன் பார்த்த காட்சி அவன் கண்ணை விட்டு மறையவே இல்லை, அதிர்ச்சியாகவும், ஒருவித கிளுகிளுப்பாகவும் இருந்தது.

    எப்படி ஒரு அம்மாவும் மகனும் போயி இப்படி ஒருத்தர் ஒருத்தர் பண்ணிக்கராங்களே?

    ஒரு கனம் அவனை அறியாமல், ராசுவை அவன் இடத்திலும், புவனாவை கனகா இடத்திலும் கற்பனை செய்து பார்த்தான், அப்படியே அவன் குஞ்சு பயங்கர temper ஆனது.

    Lightஆக தேய்த்துவிட அவன் குஞ்சு, கஞ்சியை கொட்டோ கொட்டு என்று கொட்டி விட்டது. இதுபோல் இதற்கு முன் எப்பவுமே இப்படி ஒரு உச்சம் அடைந்தது இல்லை.

    அவன் மனதில் புவனா மீதான ஏக்கம் அதிகமானது, அவளை எப்படியாவது பாரக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் அதிகமானது. புவனாவை எத்தனயோ முறை அறை குறையாய் பார்த்து இருக்கிறான், அப்போதெல்லாம் இவன் மனம் இப்படி கிரங்கியது இல்லை.

    ஒரு கனம் சிந்தித்து பார்த்தவன் தன் மனம் முழுவதும் தன் தாயின் ஞாபகம் மட்டுமே இருப்பதை உணர்ந்தான். இன்று அவன் கண்ட காட்சி அவன் தாயின் மீது அவன் வைத்துள்ள பார்வையை மாற்றியது.

    புவனாவுக்கு இவன் கொடுத்த முத்தங்கள், குளிக்கும் போது அவள் செய்த சீண்டல்கள் இதை எல்லாம் நினைத்துக் கொண்டே இருந்தான். அன்று ஒருநாள்,remoteகாக ஏற்பட்ட சண்டையை நினைத்து பார்த்தவனுக்கு அவன் குஞ்சு மீண்டும் பெரியதாகியது. மூண்டும் குழுக்க திரும்பவும் கொட்டோ கொட்டு என்று கொட்டியது.

    எனினும் அவன் தாய் மீது அவன் வைத்திருந்த ஆசை அடங்கவில்லை. இவன் இப்படி யோசித்து கொண்டிருக்க விஜயா tensionஆக phoneல் பேசிக்கொண்டு இருந்தாள்.

    பேசி முடித்ததும், குமாரிடம், குட்டி உங்க மாமா தான் பேசுனாரு,தாத்தாக்கு ரொம்ப serious ஆமா, நம்மல உடனே கிளம்பி வர சொல்றாரு,

    சரி அத்த ஆனா இப்ப ரொம்ப இருட்டிருச்சே? அத தான் நானும் சொன்னேன், அவரு driverஅ அனுப்பி வக்ரேனு சொல்லிடாரு.

    அது மட்டும் இல்லாமா உங்கம்மா அப்பாவும் hospital வந்துட்டாங்களாம்,

    இதைகேட்ட குமாருக்கு படு சந்தோசம், அவன் அம்மாவை ஒரு வாரம் கழுச்சு பாக்க போறான்,, உடனே சரிங்கத்த போலாம், என்றான்,

    அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க அதற்குள் driver வந்துவிட்டான், driver வந்தவுடன் இருவரும் pack பண்ணிட்டு வீட்டை பூட்டிவிட்டு வந்தனர், குமாரிடம் சாவியை கொடுத்து ராமய்யா வீட்டில் குடுக்க சொன்னாள் விஜயா.

    குமார் செல்ல, வீடு உள் தாழ் இட்டு இருந்தது, கதவை ரொம்ப நேரம் தட்டிய பிறகு திறந்தது, கனகா கதவை திறக்க அவள் dress கலஞ்சு இருந்தது. அருகே ராமய்யா குடிபோதையில் கிடக்க, ராசு கைத்து கட்டிலில் போர்வையை முழுவதும் cover பண்ணி படுத்திருந்தான்,அவன் பக்கத்தில் ஒரு தலையனை இருந்தது. bedன் கீழே அவனது drawerம் ஜட்டியும் கிடந்தது.

    தம்பி, என்று கனகா கூப்பிட சுயநினைவுக்கு வந்தான் குமார், அவளிடம் சாவியை கொடுத்து விட்டு carஐ நோக்கி வந்தான்.

    என்ன பண்ணிட்டு இருந்திருப்பாங்க அப்படின்னு நெனச்சுகிட்டே வந்தான். Carல் ஏறிய வுடன், என்ன தான் தாத்தாக்கு உடம்பு seriousனாலும், அவன் அம்மாவை பார்க்க போகிறோம் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி இருந்தது.
    Timeஐ count பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.

    விஜயா ச்ச என்ன இது தனியாக கிடைத்த அனைத்து chanceகளும் wasteஆக போனதை நினைத்து feel பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள்.

    Hospital ஐ நெருங்கினர், விஜயா ICUவை தேட, குமார் புவனாவை தேடினான். ICUவை சென்றடைந்தனர், அங்கே அழுத கோலமாக பாட்டியும், முத்துவும் இருக்க, வடிவேல் பக்கத்தில் நின்று கொண்டு இருந்தான், புவனா missing, அருகே வந்து
    வடிவேலுக்கு மகனை பார்த்ததும் ரொம்ப சந்தோசம், அம்மா எங்கே என கேக்க, அம்மா bathroom போயிருக்கா, அங்க போய் பாரு, என்று வழி காட்டினான்,

    Correctஆ bathroomக்கு வெளிய புவனாவுக்காக wait பண்ணிக்கொண்டிருந்தான், புவனா வந்தாள்,

    புவனாவை கண்டவுடன் மனதுக்குள் ஒரு பேரின்பம் குமாருக்கு. அவளை பாத்த மாத்திரத்தில் அனைத்தையும் மறந்து, ஓடிப்போய் அவளை அனைத்து முத்த மழை பொழிந்தான்,

    புவனாவும் அவனை இருக்கமாக மார்போடு அனைத்து முத்தமிட ஆரம்பித்தாள்,

    இருவரும் பல வருடம் பிரிந்திருந்த காதலர்கள் போல பாசத்தை பொழிந்தனர்.

    புவனா, குமாரின் கண்ணுக்கு புதிதாக தெரிய ஆரம்பித்தாள், முதன் முதலில் முத்தத்தின் ருசியை உணரந்திருந்தான், எச்சில் பட முத்தமிட்டான். இருவரும் கண்ணீர் மல்க முத்தமிட்டுக்கொண்டே இருந்தனர். புவனாவின் உதடு தவிற முகம், கழுத்து முழுவதும் குமாரின் எச்சில் முத்த தடங்களாய் இருந்தது.

    அவன் கண்ட காட்சிகள் கண் முன்னே ஓட, முத்தத்தின் சத்தமும் வேகமும் அதிகரித்தது. இதை இருவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்!!!??--------******--------
     
  16. desimirchi

    desimirchi Administrator Staff Member

    அத்தியாயம் 14:

    அந்த இருவரில் ஒருவன் வடிவேலு, இன்னொருவன் சினிமா படங்களுக்கெல்லாம் finance பண்ணும் லால்சந்த் ஜெயின் என்னும் சேட்டு, வடிவேலு பாசக்கார மகன் என்று பெருமிதத்தோடு கண்ணில் நீர் வழிய பாக்க, இந்த சேட்டு பய்யன் வாயில் ஜொல்லு விட்டு கொண்டு ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

    அந்த சேட்டு பையல பத்தி பிறகு பார்ப்போம்.

    வடிவேலு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த தன் மனைவியையும் மகனையும் stop பண்ணினான்.
    சுயநினைவுக்கு வந்து பார்த்தவர்கள் இருவர் கண்ணிலும் கண்ணீர், வடிவேலு கண்ணிலும் கண்ணீர், நம்ம குடும்பம் ஒரு பாசக்கார குடும்பம் என்று சொல்ல, மூவரும் கட்டிக்கொண்டு அழுதனர்.

    புவனாவை திட்டினான் வடிவேலு, அடிக் கழுதை, இவ்ளோ அன்ப வச்சிட்டு எதுக்குடி உன் அண்ணன் கேட்டான்னு அனுப்பி வச்ச, இப்ப பாரு குழந்தை எவ்ளோ ஏங்கிப் போயிருக்காண்ணு?
    என்று சொல்ல, ஆமாங்க அதான் நான் செஞ்ச தப்பு என்று மீண்டும் அவனை மார்போடு அனைத்துக் கொண்டாள்.

    இனிமே என் தங்கத்தை எக்காரணத்துக்கும் பிரிய மாட்டேன், என்று சொல்லி இன்னும் இருக்கினாள்.
    குமார் அப்படியே முதன் முதலில் அவள் உடல் வாசனையை உணர்ந்தான். அவளது அக்குள் மணம், இவனை என்னமோ செய்தது.

    தனது மூக்கை முழுவதுமாக உள்ளே செலுத்தி நுகர்ந்தான். அதற்குள் ICU வர, normal ஆனார்கள்.

    அதற்குள் பாட்டி புவனாவை கட்டிப் பிடுத்து, அழுவாத புவனா, கடவுள் இருக்காரு, உங்கப்பாவுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது என்று தேற்றினாள்.

    குமார் புவனாவை விட்டு சிரிது கூட நகுரவே இல்லை, அவளை ஒட்டிக்கொண்டே இருந்தான். எல்லோரும் ஒரே feelingல் இருந்தார்கள். யாரும் ஒருவருக் கொருவர் சரியாக கூட பேசிக்கொள்ளவில்லை.


    புவனாவை தனியாக கூட்டிக்கொண்டு வந்தான் குமார், அங்கே visitor's அறையில் இருவரும் உட்கார்ந்தனர், குமார் புவனாவிடம் ஏம்மா என்ன பிரச்சன, ஏன் இத்தன நாளா வரல.
    அட அது பெரிய பிரச்சன டா தங்கம், அத பத்தி எதுக்கு பேசிட்டு என சொல்லி முடிக்கும் முன்பே, இதழுக்கு பக்கத்தில் முத்தம் இட்டான் குமார்.

    புவனாக்கு, ஆசையாக, என்னடா தங்கம் அம்மாவை ரொம்ப miss பண்ணியா, ஆமாம்மா என சொல்லி மீண்டும் முத்தமிட்டான்.

    அவன் முத்தத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். அந்த roomல் ஓரமாக இருவர் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தனர், அவர்கள் இவர்களை பார்க்க வில்லை.

    குமாருக்கு இது வசதியாக போக, kiss பண்ணிட்டே இருந்தான், புவனாக்கும் மனதுக்குள் சந்தோசமாக இருந்தது, தன் மகன் தன் மீது இவ்வளவு பாசம் வைத்து இருக்கிறானே என்று.

    புவனாவும் இடையிடையே அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்,

    குமார்: அம்மா இந்த ஒரு வாரத்துல நீ மாரிட்ட மா.

    புவனா: அப்படி என்ன மாற்றத்த பாத்த?

    குமார்: கொஞ்சம் இளச்சுட்ட

    புவனா: பின்ன உன்ன பாக்காத ஏக்கம் தான்.

    குமார் மீண்டும் நெருங்கி sorry sorry, என அவள் கண்கள் , மூக்கு , கண்ணம் என 10 முத்தம் கொடுத்தான்.

    குமார்: ஆனா ஒன்னு என் கண்ணுக்கு நீ ரொம்ப அழகா தெரியற தெரியுமா?

    அப்படியா?

    புவனா: உங்கம்மா எப்பவுமே அழகு தான்டா, என்று சொல்ல

    மீண்டும் முத்தமிட்டான் குமார்.

    அப்படியே பேசிக்கொண்டு கல்மிஷம் செய்து கொண்டிருக்க மணி போனதே தெரிய வில்லை.

    சாயந்திரம் 6மணி ஆனது. Nurseவந்து யாராச்சும் ரெண்டு பேர் மட்டும் patient கூட இருங்க, மத்தவங்க எல்லாரும் கிளம்புங்க என்று strictஆக சொல்லி விட்டாள்.

    முத்து உடனே, புவனா நீங்க எல்லோரும் போயி நம்ம வீட்ல இருங்க, காலைல வாங்க, நானுன், விஜயாவும் இங்க இருக்கறோம்,

    புவனா தடுத்து இல்லல நீயும் கிளம்பு நானும், அம்மாவும் மட்டும் இருக்கறோம் என்று சொல்ல, முத்து, அம்மா தூங்கி ரொம்ப நாள் ஆச்சு, இப்படியே விட்டா அப்பறம் அவங்க உடம்பு கெட்டு போயிடும்.

    அவங்களுக்கு நல்ல சாப்பாடு செஞ்சு கொடுத்து தூங்க வைத்து நாளைக்கு கூட்டிட்டு வா, என்று சொன்னான்.
    அவன் சொல்வது நியாயமாக பட்டதால், call taxi பிடித்து புவனா, குமார், வடிவேல், பாட்டி என எல்லோரும் கிளம்பினர்.

    குமாருக்கு மனதுக்குள் ஒரே சந்தோசம், ஹையா ஜாலி, இத்தன் நாள் கழுச்சு திரும்பவும் அம்மா கூட படுத்து தூங்கப் போறோம் என, அதை நினைக்கும் போதே அவனுக்கு குஞ்சு ஏதோ செய்தது.

    போகும் போதே நல்ல இளம் ஆட்டுக்கறியாக ஒரு இரண்டு கிலோ வாங்கிச் சென்றனர்.
    வீட்டுக்கு சென்றவுடன் புவனா சமையலில் busy ஆனாள், கறியை குழம்பு சூப்பு, சுக்கா என வைத்து விட்டாள். நால்வரும் நல்லா சாப்பிட்டனர்.

    வாடிய பாட்டிக்கு கொஞ்சம் தெம்பு வந்தது. சரி புவனா நான் போய் தூங்கரேன், காலைல சீக்கரம் எந்திரிக்கனும்ல என்று சொல்லி படுக்க சென்றாள். அத்தனை room உள்ள வீடு, வடிவேல் தனக்கு ஏத்தது போல, மொட்டை மாடி roomஐ choose பண்ணி சுக்காவை side dishஆக வைத்துக் கொண்டே foreign சரக்கை ருசித்துக்கொண்டிருந்தான்.

    புவனா fullஆ பாத்திரம் விளக்கி, வீட்டை கூட்டி, ரொம்ப tired ஆகி விட்டாள், அப்பறம் குமார் அழைக்க, அங்கே போனால் ஆச்சரியம், குமார் கட்டிலை அவனே தட்டிப் போட்டு புவனாவுக்காக wait பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.

    புவனா வந்தவுடன் பின்புறமாக இருந்து இருக்க கட்டிக் கொண்டு, வா படுத்துக்கலாம் என சொன்னான்,

    இருடா தங்கம் dress மாத்திட்டு வரன் என்று சொல்லி, bathroomக்குள் போனாள்,

    குமார் நினைத்தான் ச்ச, இதே நம்ம வீடா இருந்தா இன்நேரம் நம்ம முன்னாடியே dress மாத்திருப்பாங்க,

    ச்ச இந்த வசதி வந்து எவ்வளவு இடைவெளிய ஏற்படுத்துது என்று புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

    அதற்குள் புவனா ஒரு மெல்லிய nightieஐ மாற்றிக் கொண்டு வந்தாள். குமார் போர்வைய போத்தி bedல் படுத்துக் கொண்டே புவனாக்காக இடம் விட்டு ஒரு எதிர் பார்போடு காத்துக் கொண்டிருந்தான்.------*****-------
     

Share This Page